«Ο πύργος του Νελ», του Αλέξανδρου Δουμά

Ένα ακόμη θεατρικό έργο από το πλούσιο αρχείο της ΕΡΑ, που δίνει την ευκαιρία στους ακροατές ν' απολαύσουν και να παρακολουθήσουν σημαντικές ηχογραφήσεις και ερμηνείες μεγάλων ηθοποιών, μερικοί από τους οποίους δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή.
Το έργο του Δουμά ηχογραφήθηκε το 1959 στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου και γι' αυτό πρόκειται για μία σπάνια ηχογράφηση. Σκηνοθετήθηκε από τον Ιωνα Νταϊφά και η ραδιοφωνική προσαρμογή έγινε από τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη. Η μουσική επιμέλεια είναι της Λώρας Βελέντζα και η αφήγηση της Δέσπως Διαμαντίδου.

Το έργο του Αλέξανδρου Δουμά «Ο πύργος του Νελ», (La tour de Nesle) μεταδόθηκε σε συνέχειες από την εκπομπή του Τρίτου Προγράμματος «Το σίριαλ του Τρίτου».

Η υπόθεση του έργου διαδραματίζεται στο Παρίσι του 1314 στον πύργο του Νελ και αναφέρεται στη βασίλισσα Μαργαρίτα, σύζυγο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου του δέκατου. Η δράση επικεντρώνεται γύρω από την βασίλισσα Marguerite de Bourgogne,η οποία είχε καταδικάσει τους νόθους γιους της να θανατωθούν, αλλά που εμφανίζονται στη ζωή της, είκοσι χρόνια αργότερα

Γράφτηκε σε συνεργασία με τον Frédéric Gaullardet Για το σινεμά γυρίστηκαν πέντε ταινίες από το 1923 έως το 1968, στη Γαλλία, Ιταλία και Η.Π.Α.

Ο Αλέξανδρος Δουμάς (πατήρ), Γάλλος μυθιστοριογράφος και δραματικός συγγραφέας, γεννήθηκε το 1802 και πέθανε το 1870. Είχε δυνατή φαντασία και μεγάλη ενεργητικότητα. Γραφέας σε συμβολαιογραφείο στην αρχή, μελέτησε με πάθος την ιστορία της πατρίδας του και άρχισε να γράφει, σε συνεργασία με άλλους δύο, κωμειδύλλια. Ακολούθως, έγραψε πολλά ρομαντικά δράματα και κωμωδίες και εν συνεχεία επιδόθηκε στο ιστορικό μυθιστόρημα, στο οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία. "Οι τρεις σωματοφύλακες" και "Ο Κόμης Μοντεχρήστος" τον έκαναν γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο. Ήταν προικισμένος με το χάρισμα να διηγείται και να συναρπάζει με τον τρόπο που έγραφε. Ο Αλέξανδρος Δουμάς μετέφερε με επιτυχία το ρομαντισμό στο θέατρο και έδωσε στο μυθιστόρημα μια λαϊκή μορφή τέχνης. Η γονιμότητά του υπήρξε καταπληκτική. Έγραψε 257 τόμους μυθιστορήματα και 25 τόμους με θεατρικά έργα, είτε μόνος του είτε σε συνεργασία με άλλους "στρατηγούς", καθώς έλεγε, των οποίων αυτός ήταν ο "Ναπολέων". Ο Βίκτωρ Ουγκώ έλεγε για τον Δουμά: "Δεν είναι απλώς Ευρωπαίος, είναι παγκόσμιος".

Ο Δουμάς γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1802 με το όνομα Αλεξάντρ Νταβύ ντε λα Παγετρί. Ο πατέρας του, το εξώγαμο παιδί γάλλου μαρκησίου και μαύρης καλλονής από την Αϊτή, στα χρόνια της Επανάστασης κατάφερε να γίνει στρατηγός. Όταν όμως ο Ναπολέων έγινε πρώτος ύπατος έβαλε στο περιθώριο τον μιγάδα αξιωματικό, ο οποίος απεβίωσε έναν χρόνο αργότερα, όταν ο Δουμάς ήταν τεσσάρων ετών. Ο μικρός Αλέξανδρος μεγάλωσε φτωχικά με τη μητέρα του στην επαρχία της Πικαρδίας. Το 1823 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και κατάφερε να γίνει γραφέας του δούκα της Ορλεάνης, ο οποίος θα γινόταν αργότερα ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Φίλιππος.

Ο Αλέξανδρος Δουμάς ανήκε στην κάστα εκείνη των ανθρώπων που έζησαν «μέσα στα πράγματα» την πιο ταραγμένη περίοδο της γαλλικής ιστορίας. Ίσως έτσι εξηγείται το γεγονός ότι ήθελε να τοποθετεί τα βιβλία του σε ένα περιβάλλον με απόλυτους χρονικούς προσδιορισμούς. Εν τούτοις τα βιβλία του δεν είναι καθαρόαιμα «ιστορικά μυθιστορήματα». Ο ίδιος έλεγε ότι «η Ιστορία είναι ένα καρφί πάνω στο οποίο κρεμάω τα μυθιστορήματά μου». Εκτός από τα μυθιστορήματα ο Δουμάς έγραψε και περί τα 90 θεατρικά έργα, γνωστότερα των οποίων θεωρούνται τα εξής: Ο Ερρίκος Γ και η αυλή του, Κην ή χάος και μεγαλοφυΐα, Αντονύ, Ο πύργος του Νελ, Ναπολέων Βοναπάρτης. Έγραψε επίσης απομνημονεύματα εκτάσεως 22 τόμων και ταξιδιωτικά κείμενα. Θεωρείται ότι οι περιηγητικές εντυπώσεις του βρίθουν ανακριβειών, αλλά πώς να μην τον συγχωρήσει κανείς όταν γίνεται τόσο συμπαθής με τις προθέσεις του; Τα άπαντά του αριθμούν 301 τόμους.

Ακούγονται οι ηθοποιοί Ελσα Βεργή, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Στέφανος Ληναίος, Νάντια Χωραφά, Κώστας Σαντοριναίος, Χρήστος Κατσιγιάννης, Γιώργος Πλούτης, Θάλεια Καλλιγά, Σπύρος Ολύμπιος και Μιχάλης Μπούχλης.

http://rapidshare.com/files/365753663/PyrgosNelALDOUMAS.part1.rar
http://rapidshare.com/files/365759698/PyrgosNelALDOUMAS.part2.rar
http://rapidshare.com/files/365765956/PyrgosNelALDOUMAS.part3.rar

Το έργο βρέθηκε στο αρχείο του Γιώργου Π (που βρίσκεται στην όμορφη Σύρο) τον οποίο και ευχαριστούμε για την ευγενική προσφορά του

Ο ηθοποιός Κην (Μεγαλοφυΐα και τρέλα)

Ο Κην είναι ελεύθερος. Ο λόγος για τον οποίο αλλάζει συμπεριφορά, που παραφέρεται, χάνει τα λογικά του ή προσποιείται ότι τα χάνει, είναι η έλλειψη σεβασμού που εισπράττει από την κοινωνία. Η κοινωνία τη μια στιγμή τον χρίζει "βασιλέα της Αγγλίας" και την άλλη τον κατακεραυνώνει για την απρεπή και άλογη στάση του. Η κοινωνία του επιβάλλει την αλλαγή που, όταν βλέπει το αληθινό του πρόσωπο, δεν της αρέσει και ανά πάσα ώρα και στιγμή καιροφυλακτεί για να του επιτεθεί. Έτσι κι εκείνος αναγκάζεται να φορέσει την οικεία μάσκα του ρόλου του, του ρόλου που κάθε φορά τον συμφέρει να ενσαρκώνει, σύμφωνα με τις περιστάσεις που οι άλλοι του καθορίζουν. Ο Κην είναι ελεύθερος μέσα στην ανελευθερία των υπολοίπων. Οι πράξεις του τις περισσότερες φορές είναι αλόγιστες.

Ένα δράμα σε πέντε πράξεις, γραμμένο το 1836 σε εποχή μεγάλης δημοτικότητας του Αλέξανδρου Δουμά και που αναφέρεται στο Λονδίνο του 1820. Για το θέμα του, ο Δουμάς παίρνει το χαρακτήρα του μεγαλύτερου Σαιξπηρικού ηθοποιού της εποχής του, Edmund Kean (1787-1833). Ο Kean γεννήθηκε στη φτώχεια και την αφάνεια, γρήγορα έγινε στη Βρετανία ο πιο διάσημα και καλύτερα αμειβόμενος ηθοποιός χάρις στην τεράστια δύναμη και ικανότητα του, κερδίζοντας την εύνοια της κοινωνίας του Λονδίνου. Η ιδιωτική ζωή του ήταν χαοτική, μέσα στη βία, τη μέθη, καθώς και την αμαρτία με τις συζύγους άλλων. Ο Kean κατέρρευσε στη σκηνή το 1833 (παίζοντας Othello) και πέθανε άπορος.
Στο έργο, ο Kean έχει εμπλακεί σε μια δυστυχισμένη ερωτική σχέση με την κοντέσα Έλενα Koefeld, σύζυγο του βρετανικού πρέσβη. Ξυπνώντας από ένα μεγάλο μεθύσι, ο Kean συναντά την ανήλικη κληρονόμο, Άννα Damby, που έχει μόλις φύγει από ένα προξενιό με ένα ισχυρό πολιτικό, τον Λόρδο Melville.
Την συνάντηση θα προσέξει ο Melville, ο οποίος, γνωρίζοντας τη φήμη του Kean ως γυναικά, σχεδιάζει να απαγάγουν την Μις Damby και να κατηγορήσουν για αυτό τον Kean. Εν τω μεταξύ…
Για το ραδιόφωνο στο Θέατρο της Τετάρτης: Χρονολογία Ηχογράφησης 23 Σεπτεμβρίου 1974
Πρώτη εκπομπή: 9 Οκτωβρίου 1974, Επαναληπτικές εκπομπές: 13 Σεπτεμβρίου 1992
ΣΥΓΓΡΑΦΗ Αλέξανδρος Δουμάς, Συντελεστές ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Κώστας Ασημακόπουλος,
ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Δόμνα Ακατογλίδου, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Κώστας Ασημακόπουλος,
Παίζουν οι ηθοποιοί: Ρίτα Μουσούρη, Φοίβος Ταξιάρχης, Λόϊσκα Αβαγιανού, Γιώργος Αρμαδώρος, Αντιγόνη Βαλάκου, Βίλμα Κύρου, Γιάννης Θειακός, Γιάννης Λιακάκος, Δημήτρης Κοντογιάννης, Γιάννης Κατράνης, Λουκιανός Ροζάν, Μάκης Ρευματάς, Νίκος Χατζίσκος,
http://www.megaupload.com/?d=9K6XVQTL
http://hotfile.com/dl/34956857/a345a84/ACTOR_KEAN.mp3.html
http://rapidshare.com/files/368948812/ACTOR_KEAN_-.mp3

ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ του Σπύρου Μελά (2η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821)

Ο Ρήγας Φεραίος, ο επονομαζόμενος Βελεστινλής, θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής, ο ίδιος υπέγραφε ως Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας ο Θεσσαλός.

..Βίος και επανάσταση

Τα νεανικά χρόνια του Ρήγα Φεραίου είναι δύσκολο να ανιχνευθούν.

Τα πρώτα του γράμματα λέγεται ότι τα διδάχθηκε από ιερέα του Βελεστίνου και κατόπιν στη Ζαγορά.

Καθώς διψούσε για μάθηση, ο πατέρας του τον έστειλε στα Αμπελάκια για περαιτέρω μόρφωση.

Όταν επέστρεψε, έγινε δάσκαλος στην κοινότητα Κισσού Πηλίου.

Στην ηλικία των είκοσι ετών σκότωσε στο Βελεστίνο έναν Τούρκο πρόκριτο, επειδή του είχε συμπεριφερθεί δεσποτικά, και κατέφυγε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου, όπου κατατάχθηκε στο σώμα του αρματολού θείου του Σπύρου Ζήρα.

Αργότερα βρίσκεται στο Αγιο Ορος, φιλοξενούμενος του ηγουμένου της μονής Βατοπεδίου, Κοσμά με τον οποίο και ανέπτυξε στενή φιλία. Στο Αγιον Ορος έμεινε πολύ λίγο.

Ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, μετά από πρόσκληση του Πρέσβη της Ρωσίας για σπουδές, στην οικία του οποίου γνώρισε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρου Υψηλάντη.

Στην Πόλη διεύρυνε τις σπουδές του στη Γαλλική και τη Γερμανική γλώσσα. Όταν ο Υψηλάντης έφυγε για το Ιάσιο, προκειμένου να γίνει ηγεμόνας της Μολδαβίας, ο Ρήγας τον ακολούθησε. Διαφωνώντας με τον Υψηλάντη έγινε γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικόλαου Μαυρογένη και ταξίδεψε για το Βουκουρέστι, όντας πλέον στην ηλικία των 30 χρόνων.

Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και την ήττα της Τουρκίας ο Μαυρογένης αποκεφαλίστηκε ως υπαίτιος της ήττας και ο Ρήγας κατέφυγε στη Βιέννη, την οποία έκανε έδρα της επαναστατικής δράσης του.

Στη Βιέννη συνεργάτες του ήσαν κυρίως Έλληνες έμποροι ή σπουδαστές, αλλά οι σημαντικότεροι από αυτούς ήταν οι αδελφοί Πούλιου, από τη Σιάτιστα της Μακεδονίας, τυπογράφοι.

Στο τυπογραφείο τους τύπωσε την επαναστατική του προκήρυξη σε χιλιάδες αντίτυπα, προκειμένου να μοιραστούν στους Έλληνες των υπόλοιπων φιλελεύθερων περιοχών των Βαλκανίων.

Ο Ρήγας απέβλεπε στην απελευθέρωση και ενοποίηση όλων των Βαλκανικών λαών και φυσικά όλου του ελληνικού στοιχείου που ήταν διασκορπισμένο στην Ανατολή και τα ευρωπαϊκά κέντρα. Επηρεασμένος από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, πίστεψε βαθιά στην ανάγκη της επαφής των Ελλήνων με τις νέες ιδέες που σάρωναν την Ευρώπη και αυτό τον ώθησε στη συγγραφή ή μετάφραση βιβλίων σε δημώδη γλώσσα και τη σύνταξη της Χάρτας, ενός μνημειώδους για την εποχή του χάρτη, διαστάσεων 2,07 x 2,07 μ, που αποτελείτο από επί μέρους τμήματα.

Χειρόγραφο του Ρήγα Φεραίου

Παράλληλα με τις εκδοτικές του δραστηριότητες, ο Ρήγας προετοίμαζε και την αναχώρησή του από την Αυστρία, κυρίως εξαιτίας του επαναστατικού κλίματος που είχε καλλιεργήσει η Γαλλική Επανάσταση και της διάθεσής του να ενισχύσει τις προσπάθειες του Ναπολέοντα.

Οι πληροφορίες για τη μυστική επαναστατική δράση του Ρήγα είναι ασαφείς και προέρχονται κυρίως από μαρτυρίες βιογράφων και και πληροφορίες τις οποίες απέσπασε η ανάκριση των Αυστριακών αρχών μετά τη σύλληψη του Ρήγα και των συντρόφων του.

Το συμπέρασμα ούτως ή άλλως είναι ότι δεν υπήρχε οργανωμένος επαναστατικός συνομωτικός πυρήνας αλλά διάσπαρτες επαφές με ομοεθνείς, τους οποίους διήγειρε ο επαναστατικός ενθουσιασμός του Ρήγα.

Η τελευταία φάση προετοιμασίας του συνδέεται με δύο επαναστατικές προκηρύξεις, το Επαναστατικό Μανιφέστο και την Προκήρυξη, που τυπώθηκε σε μεγάλο αριθμό αντιτύπων.

Οι δύο προκηρύξεις στάλθηκαν στον Αντώνη Νιώτη στην Τεργέστη, για να τα παραλάβει ο Ρήγας και να τα προωθήσει στην Ελλάδα.

Η επιστολή, όμως, με την οποία ενημέρωνε ο Ρήγας για την αποστολή των εντύπων του, έπεσε στα χέρια του Δημητρίου Οικονόμου, εμπορικού συνεργάτη του Αντώνιου Κορωνιού, προς τον οποίο απευθυνόταν η επιστολή.

Ο Οικονόμου κατέδωσε και τους δύο στην αυστριακή αστυνομία.

Ο Ρήγας συνελήφθη στην Τεργέστη την 1η Δεκεμβρίου του 1797.

Κατόπιν οδηγήθηκε στη Βιέννη, όπου ανακρίθηκε μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του. Κατάληξη των ανακρίσεων, σε συνδυασμό με τις συνεννοήσεις με τον Σουλτάνο, ήταν να εκτοπισθούν από τους συλληφθέντες οι Αυστριακοί και άλλων εθνοτήτων υπήκοοι, εκτός από τους Οθωμανούς, που απελάθηκαν.

Ο Ρήγας και οι επτά σύντροφοί του που ανήκαν στην ίδια κατηγορία, ο Ευστράτιος Αργέντης, ο Δημήτριος Νικολίδης, ο Αντώνιος Κορωνιός, ο Ιωάννης Καρατζάς, ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούντζιας, ο Ιωάννης Εμμανουήλ και ο Παναγιώτης Εμμανουήλ, με συνοδεία των αυστριακών αρχών παραδόθηκαν στις 10 Μαΐου 1798 στους Τούρκους του Βελιγραδίου και φυλακίστηκαν στον πύργο Neboisa, παραποτάμιο φρούριο του Βελιγραδίου.

Εκεί, ύστερα από συνεχή βασανιστήρια, στις 24 Ιουνίου του 1798, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη. Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο:

http://www.thourio.gr/manager/publish/article_681.shtml

ΡΗΓΑΣ ΒΕΛΕΣΤΙΝΛΗΣ του Σπύρου Μελά

Παίζουν οι ηθοποιοί: Σπύρος Ολύμπιος, Λυκούργος Καλλέργης, Χρήστος Τσάγκας, Άρης Βλαχόπουλος, Γιώργος Μοσχίδης, Γιώργος Νέζος, Μάκης Ρευματάς, Λουκιανός Ροζάν, Γιώργος Κυριακίδης, Μιχάλης Καλογιάννης, Κώστας Σκαρλής, Κάκια Παναγιώτου, Θόδωρος Μορίδης, Άγγελος Γιαννούλης, Γιώργος Τζώρτζης, Άννα Ραυτοπούλου, Πόπη Παπαδάκη, Όλγα Τουρνάκη, Σταύρος Ξενίδης, Νίκος Τζόγιας, Γιώργος Μπέλλος, Ανδρέας Μπάρκουλης, Γιάννης Μιχαλόπουλος , Άρης Μαλλιαγρός, Γιάννης Κανδύλας, Γιάννης Βογιατζής, Πάνος Βέλλιας, Κώστας Καστανάς, Ιορδάνης Μαρίνος, Γιώργος Μετσόλης, Θάνος Κωτσόπουλος. Ραδιοσκηνοθεσία: Γιώργος Θεοδοσιάδης

Μουσική επιμέλεια: Δόμνα Σαμίου

http://www.megaupload.com/?d=L2DPKGEL

http://rapidshare.com/files/364902549/RIGAS_FERRAIOS.mp3

http://hotfile.com/dl/34491727/bea95fc/RIGAS_FERRAIOS.mp3.html

Μετά από αίτημα των φίλων του blog δίνουμε τους συνδέσμους για το έργο «Ρήγας Βελεστινλής» που παίχτηκε στην τηλεόραση από Το Θέατρο της Δευτέρας με πρωταγωνιστή τον Χρήστο Πάρλα.
Είναι εγγραφή 15 περίπου ετών αλλά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα εικόνας κλπ
Δυστυχώς η εγγραφή δεν είχε αρχίσει έγκαιρα με αποτέλεσμα να μην καταγραφούν τα ονόματα των ηθοποιών. (αφαίρεσα τις διαφημίσεις αλλά μπορεί να εμφανιστεί κάποιο καρέ για γαριδάκια) nikolaskoul
http://rapidshare.com/files/394131522/PHGAS.part01.rar
http://rapidshare.com/files/394155338/PHGAS.part02.rar
http://rapidshare.com/files/394169399/PHGAS.part03.rar
http://rapidshare.com/files/394190863/PHGAS.part04.rar
http://rapidshare.com/files/394211840/PHGAS.part05.rar
http://rapidshare.com/files/394211842/PHGAS.part06.rar
http://rapidshare.com/files/394380553/PHGAS.part07.rar
http://rapidshare.com/files/394393743/PHGAS.part08.rar
http://rapidshare.com/files/394443118/PHGAS.part09.rar
http://rapidshare.com/files/394501327/PHGAS.part10.rar
http://rapidshare.com/files/394570599/PHGAS.part11.rar
http://rapidshare.com/files/394570601/PHGAS.part12.rar

ΟΙ ΜΑΥΡΟΛΥΚΟΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΠΕΤΣΑΛΗ - ΔΙΟΜΗΔΗ ( 1η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821)

Οι Μαυρόλυκοι είναι μια προσπάθεια να ξαναζωντανέψουν τα χρόνια της τουρκοκρατίας, τα χρόνια της μεγάλης σκλαβιάς, και το αργό και συγκινητικό ξύπνημα της συνειδήσεως του ελληνισμού, που στα εκατό πρώτα χρόνια της δουλείας κινδύνεψε να σβήσει οριστικά. Μέσα από φοβερές και επώδυνες περιπέτειες, που κράτησαν κοντά τέσσερις αιώνες, το Γένος μας κατόρθωσε να ξαναβρεί τη συνείδησή του και μαζί το δρόμο που θα το έφερνε στο δρόμο της ελευθερίας.
Η οικογένεια των Μαυρόλυκων - με τα πολλά κλαδιά και παρακλάδια της- καλύπτει τους μακρούς αυτούς αιώνες της δουλείας και ένα μεγάλο τμήμα του υπόδουλου ελληνικού χώρου. Οι Μαυρόλυκοι μετέχουν σε όλους τους σκληρούς αγώνες για την επιβίωσή του, ακολουθούν τα πάθια του, τις άθλιες πτώσεις του και τις άξαφνες δόξες του. Είναι κατά κάποιο τρόπο οι Μαυρόλυκοι ένα σύμβολο του ελληνισμού, που όλο αγωνίζεται, κάμπτεται, γονατίζει, ψυχορραγεί, και πάντα βγάζει καινούρια φύτρα για να ξεκινήσει πάλι." Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης

Ο Θανάσης Πετσάλης (1904-1995) γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας του Νικόλαος ήταν γιατρός και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου παράλληλα σπούδασε και στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών. Ταξίδεψε στην Ευρώπη για σπουδές (1920-1924) και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου (1924-1928). Το 1928 διορίστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπου εργάστηκε στο τμήμα μελετών και στο δικαστικό τμήμα ως το 1946. Το 1932 πολιτεύτηκε με το κόμμα του Γ.Καφαντάρη. Πρωτοεμφανίστηκε στο χώρο της λογοτεχνίας το 1923 με δημοσιεύσεις ποιημάτων και το 1925 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων "Μερικές εικόνες σε μια κορνίζα", με έντονες επιρροές από το χώρο του γαλλικού νατουραλισμού και του αισθητισμού. Ακολούθησε μια συνειδητή στροφή του προς το είδος του αστικού μυθιστορήματος, ενταγμένου στα πλαίσια της λεγόμενης μυθιστορηματικής τοιχογραφίας, μιας κατά το δυνατό αντικειμενικής θεώρησης της κοινωνικής ζωής και αληθοφανούς αναπαράστασής της, εντάσσοντας τα μυθιστορήματά του σε μεγαλύτερες, χρονικά διαδοχικές ενότητες. Για το λογοτεχνικό του έργο τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1950 και με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1956 και 1963). Το 1948 αναγορεύτηκε μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Λογοτεχνών (θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1950), το 1977 μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1994 επίτιμος διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά και αγγλικά. Πέθανε στην Αθήνα.

Το έργο μεταδόθηκε για πρώτη φορά το 1967 σε 'εξι(6) συνέχειες. Πρόκειται για τη θεατρική διασκευή των έργων ΟΙ ΜΑΥΡΟΛΥΛΟΙ και ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΘΡΟΣ, που έκανε ο Μάριος Βαλέρης.

Ραδιοσκηνοθεσία:Γρηγόρης Γρηγορίου



Παίζουν οι ηθοποιοί: Φυσσούν Πέτρος, Βρασιβανόπουλος Γιώργος, Δαχτυλίδης Χρήστος, Τζόγιας Νίκος, Ρευματάς Μάκης, Βενιέρη Ρένα, Εξαρχος Θεόδωρος, Βαλάση Μπέτυ, Αλεξίου Στράτος, Μετσόλης Γιώργος, Γαροφάλλου Νίκος, Νέζος Γιώργος, Ανδρονίδης Βάσος, Ξανθάκη Ελλη, Κριτή Ελένη, Αγαγιώτου Κούλα, Καρατζάς Τρύφων, Δημήτριεφ Θεόδωρος, Μητσάκης Βασίλης, Βέλιας Πάνος, Χριστογιαννόπουλος Αθανάσιος, Χαραλαμπίδης Γιώργος

HotFile αρχεια 1-6 για όσους έχουν γρήγορη συνδεση Για τους άλλους HotFile 1-3, HotFile 4-6 MegaUpload 1-3, MegaUpload 4-6 rapidshare123 rapidshare456

ΟΙ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟΙ του Ελίας Κανέττι

Μια φορά κι έναν καιρό ένας άνθρωπος βγήκε από το σπίτι του να πάει στο κοντινό περίπτερο. Στη γυναίκα του είπε ότι δεν θ' αργήσει. Όμως κάποιο αυτοκίνητο τον κτύπησε και έπεσε νεκρός. Ε, θα ήταν η ΣΤΙΓΜΗ του... Όχι, και αυτό ήταν το αστείο... Το όνομά του Πέτρος Παύλου...Όχι αυτό, το πραγματικό... Μα αυτό ήταν...Τα ονόματα τότε δεν είχαν σχέση με την ΣΤΙΓΜΗ του καθενός. Κανείς τότε δεν ήξερε τη ΣΤΙΓΜΗ που θα πεθάνει... Τέτοια αβεβαιότητα, τέτοιος φόβος για το μέλλον; Πώς ζούσαν αυτοί οι άνθρωποι; Πώς ονειρεύονταν και σχεδίαζαν το μέλλον τους;

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλημέρα σας. Το κείμενο που προηγήθηκε είναι μια ελεύθερη απόδοση του πρώτου τρίλεπτου του σημερινού μας έργου, που πιστεύουμε ότι αποκαλύπτει τον πυρήνα της σκέψης του Κανέτι, γύρω από τον οποίο έστησε αριστοτεχνικά την πλοκή των ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΩΝ. Το έργο αυτό τιτλοφορείται έτσι, επειδή οι άνθρωποί του αντί για ονόματα, φέρουν ο καθένας από έναν αριθμό, τον αριθμό των ετών που θα ζήσουν. Εφόσον λοιπόν ξέρουν πότε ακριβώς θα πεθάνουν, ρυθμίζουν ανάλογα τη ζωή τους. Αυτή η φανταστική και παράδοξη κοινωνία ανατρέπεται, όταν κάποιος ανήσυχος κάτοικος αποφασίζει να αποκαλύψει τον μηχανισμό. Η δομή του έργου συγκροτείται από 21 σκηνές και η σκηνοθεσία του αναλύεται μέσα από μία ενότητα και έναν στόχο: τον προβληματισμό του ανθρώπου μπροστά στη μοιραία στιγμή του θανάτου.

Η μετάφραση και η σκηνοθεσία του έργου είναι του Μίνου Βολανάκη και παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί: Ανδρέας Βάιος, Χρήστος Μπίρος, Ράσμη Τσόπελα, Γιάννης Βόγλης, Γιάννης Σιώπης, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Στέλιος Βόκοβιτς, Άρης Ρέτσος, Τζένη Καλύβα, Πέπη Κεχαγιαδάκη, Αλέξης Μίγκας, Μαρίνα Γεωργίου, Μπάμπης Σαριγιαννίδης, Νίκος Καββαδάς, Μαρία Κωνσταντάρου, Ράνια Οικονομίδου, Φώφη Καρδαρά, Ντόρα Σιμοπούλου, Κατερίνα Χέλμη, Ντίνα Κώνστα και Στάθης Σαμαρτζής.

Το έργο μεταδόθηκε για πρώτη φορά στο Φεβρουάριο του 1983

Ο Ελίας Κανέττι (1905 – 1994) ήταν ένας βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας, γεννημένος στη Βουλγαρία από Εβραίους Σεφαραδίτες γονείς, που έγραψε στα γερμανικά.

Είναι ιδιαίτερα γνωστός για το έργο του "Μάζα και εξουσία", που αποτελεί μια μελέτη της συμπεριφοράς του πλήθους στις διάφορες εκφάνσεις της.

http://rapidshare.com/files/363995185/OI_ARITHMIMENOI.mp3

http://www.megaupload.com/?d=CMRKVWR3

http://hotfile.com/dl/33062316/675e3ac/OI_ARITHMIMENOI.mp3.html

Ευαίσθητη Ισορροπία του Έντουαρντ Άλμπι

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, καλησπέρα σας. Με το αποψινό μας έργο έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον θεατρικό λόγο του πολύ σπουδαίου και πολυβραβευμένου σύγχρονου δραματουργού Έντουαρντ Άλμπι. Πρόκειται για το κλασσικό αριστούργημά του «Ευαίσθητη Ισορροπία», που τονίζει την υπευθυνότητα του ατόμου απέναντι στην κοινωνία και την οικογένεια και προβάλλει την ανάγκη της γνήσιας αγάπης.

Η «Ευαίσθητη Ισορροπία» (1966), είναι ένας ύμνος στην οικογένεια και την γυναίκα. Ένα δράμα που αντικατοπτρίζει το κοινωνικό, ηθικό και ψυχολογικό κλίμα της εποχής μας. Υπόθεση: Παρασκευή βράδυ και στο σπίτι της Άγκνες και του Τόμπυ, που είναι εγκατεστημένη και η αλκοολική αδελφή της Άγκνες, Κλαίρη, θα «εισβάλλουν» οι δύο καλύτεροι τους φίλοι ( Έντνα, Χάρρυ ) σε μια κρίση ξαφνικού πανικού. Το επόμενο βράδυ επιστρέφει και η κόρη της οικογένειας, Τζούλια, μετά από τον τέταρτο χωρισμό της. Σ' ένα Σαββατοκύριακο μέσα οι ήρωες του Άλμπη αποκαλύπτονται, συγκρούονται και τελικά αγκαλιάζονται, όταν ο πάγος θα έχει λιώσει, όταν ο Κυριακάτικος ήλιος «θα φέρει μαζί του και την τάξη των πραγμάτων». Ο Άλμπι με καταλυτικό χιούμορ φωτίζει χαρακτήρες και σχέσεις και μας κάνει να νοιώθουμε ότι είμαστε και εμείς εκεί. Ο συγγραφέας έχει τιμηθεί με τα παρακάτω βραβεία: 1967 ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΝΤΖΕΡ για το έργο «Ευαίσθητη Ισορροπία», 1975 ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΝΤΖΕΡ για το έργο «Με θέα τη θάλασσα», 1980 ΧΡΥΣΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ από την Αμερικανική Ακαδημία και το Ινστιτούτο Τεχνών και Γραμμάτων, 1986 ΒΡΑΒΕΙΟ KENNEDY CENTER HONORS , 1986 ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΤΕΧΝΩΝ, 1994 ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΝΤΖΕΡ για το έργο «Τρεις ψηλές γυναίκες», 2005 ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ «ΤΟΝΥ» για το σύνολο του έργου του.

Το έργο στη ραδιοθεατρική του εκδοχή μεταδόθηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας το 1975 από την εκπομπή "Από το ελληνικό και ξένο δραματολόγιο" σε μετάφραση Ένης Σταματά και Ραδιοσκηνοθεσία Κώστα Μπάκα και με τον τίτλο "ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ". Τους ρόλους ερμηνεύσανν οι ηθοποιοί: Τιτίκα Νικηφοράκη, Λυκούργος Καλλέργης, Αντιγόνη Βαλάκου, Μαργαρίτα Λαμπρινού, Γιώργος Μοσχίδης και Άννα Βενέτη

Ταινία γυρίστηκε το 1973 με τον τίτλο " A Delicate Balance" με τους Katharine Hepburn και Paul Scofild


http://www.megaupload.com/?d=A70TL4Y7

http://hotfile.com/dl/32301217/f4b38d8/EFTHRAFSTH_ISORROPIA.mp3.html

http://rapidshare.com/files/362084067/EFTHRAFSTH_ISORROPIA.mp3

«Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ» του Νικολάι Γκόγκολ

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, γεια σας! Με ένα ακόμη αριστούργημά του δίνουμε συνέχεια στη γνωριμία μας με τον μεγάλο θεατρικό συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ. Πέραν των άλλων πιστεύουμε ότι με αυτήν την ανάρτηση ικανοποιούμε την επιθυμία - δηλωμένη και μη- πολλών φίλων του blog.

H πρώτη παράσταση στο θέατρο γίνεται χάρη στην παρέμβαση του ίδιου του Τσάρου, και υποσκελίζει ακόμα και το αριστούργημα του Πούσκιν "Μπόρις Γκοντούνοφ". Το έργο ιδιαίτερα ριζοσπαστικό, τόσο θεματολογικά όσο και υφολογικά, έκανε πάταγο. «…Πώς αφεθήκαμε να την πάθουμε έτσι; Και εγώ, και εγώ πώς μπόρεσα ο γερο-ηλίθιος; Ο βλακέντιος έχασα κάθε λογική!... Τριάντα χρόνια πού είμαι στην υπηρεσία του Κράτους, ούτε ένας έμπορος, ούτε ένας επιχειρηματίας δεν μου την έσκασε. Εξαπάτησα τους πιο πασίγνωστους κανάγιες, τους πιο έξυπνους λωποδύτες, απ’ αυτούς που είναι έτοιμοι να κλέψουν το σύμπαν ολόκληρο, τους πετάλωσα. Την έσκασα σε τρεις εφόρους στρατηγούς! Άλλα κι οι έφοροι στρατηγοί...»

Το κοινό χωρίζεται στα δυο. Όσοι μέσα σ’ αυτό βλέπουν τον εαυτό τους γίνονται έξαλλοι και ζητούν την απαγόρευση του και την άμεση τιμωρία του Γκόγκολ. Να εξοριστεί πάραυτα στη Σιβηρία! Όσοι διαθέτουν πνεύμα ριζοσπαστικό, το βλέπουν από τη σωστή σκοπιά του, ως μια αυστηρή, βίαιη, καταλυτική, και συνάμα χιουμοριστική και λυτρωτική κριτική της υπάρχουσας ρωσικής πραγματικότητας, και όχι μόνον. Γιατί και σήμερα ακόμα, ο Επιθεωρητής, είναι ένα έργο επίκαιρο, πρωτότυπο και νεανικό, μια και οι γραφειοκρατίες υπάρχουν, είναι εδώ, καταδυναστεύουν και δυσκολεύουν τη ζωή μας, σωρεύοντας δεινά και προβλήματα στον βίο όλων μας. Πολύ λίγα πράγματα θα άλλαζε κανείς μεταφέροντας το έργο αυτό στις μέρες μας και είναι βέβαιο ότι όσοι το διαβάσουν ή το δουν, θα βρούνε μέσα του κάποιον διπλανό τους ή και – αν έχουν το κουράγιο – τον ίδιο τους τον εαυτό. Απόδειξη το γεγονός ότι το έργο παίζεται αλλά και εκδίδεται συνέχεια σε όλες τις χώρες του κόσμου και την πατρίδα μας, γνωρίζοντας κάθε φορά μεγάλη επιτυχία. Υπόθεση: Σε μια επαρχιακή πόλη της Ρωσίας αναμένεται η επίσκεψη ενός κυβερνητικού επιθεωρητή, που ταξιδεύει ινκόγκνιτο. Στην πόλη καταφεύγει και ένας αδέκαρος απατεώνας, ο οποίος ταυτίζεται από σύμπτωση με το πρόσωπο του επιθεωρητή. Τη μοιραία αυτή παρεξήγηση ακολουθεί ένας καταιγισμός από ξεκαρδιστικά επεισόδια, με τα οποία ο Γκόγκολ, με το καυστικό του χιούμορ, ξεσκεπάζει την ανοησία, τη δουλοπρέπεια, τη ματαιοδοξία, τη δολιοφθορά, την αισχροκέρδεια και την υποκρισία της κρατικής μηχανής αλλά και τη σήψη μιας ολόκληρης κοινωνίας.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΑΚΑΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΡΑΝΙΑ ΒΙΣΒΑΡΔΗ

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ

Παίζουν οι ηθοποιοί: ΤΑΚΗΣ ΜΟΥΖΕΝΙΔΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΣΧΙΔΗΣ, ΗΡΑΚΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΣ, ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΥΜΑΡΙΑΝΟΥ, ΘΟΔΩΡΟΣ ΚΑΤΣΑΔΡΑΜΗΣ, ΜΑΡΙΑ ΚΥΝΗΓΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΤΡΑΤΟΣ, ΣΤΡΑΤΟΣ ΠΑΧΗΣ, ΘΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΡΤΖΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΥΡΟΓΕΝΗΣ, ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ, ΙΛΙΑ ΛΥΒΙΚΟΥ, ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΡΟΖΑΝ, ΑΝΝΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΥΜΒΙΟΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΤΣΟΠΟΥΛΟΣ, ΛΗΔΑ ΠΡΩΤΟΨΑΛΤΗ, ΝΙΚΟΣ ΚΑΠΙΟΣ, ΚΛΗΜΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΤΟΥΝΑΚΗΣ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΕΡΤΗΣ, ΣΠΥΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΝΙΚΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ.

Ηχογράφηση 1 Οκτωβρίου 1976



Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από την παράσταση του έργου με τους:

Νίτσα Τσαγανέα (Προσκεκλημένη), Διονυσία Ρώη (Η γυναίκα του Λούκιτς), Θάλεια Καλλιγά (Προσκεκλημένη), Άγγελος Λάμπρου (Καρόπκιν), Γεώργιος Δήμος (Ραστακόφσκι), Τζένη Περίδου (Προσκεκλημένη), Χριστόφορος Νέζερ (Έπαρχος), Άννα Χριστοφορίδου (Η γυναίκα του Καρόπκιν), Περικλής Χριστοφορίδης (Ντομπτσίνσκιι), Ιωακείμ Ραυτόπουλος (Μπομπτσίνσκιι), Αλίκη Ζωγράφου (Μαρία Αντώνοβνα), Γεώργιος Ρώης (Μίσκα), Αλέκος Μπούμπης (Υπαστυνόμος). Απο το Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου

Στο έργο του Γκόγκολ βασίστηκε και η ταινία «The Inspector General» που την 31 December 1949 προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις ΗΠΑ με πρωταγωνιστή τον Danny Kaye


Καλή σας ακρόαση!

http://www.megaupload.com/?d=Y0Q7TA8S http://rapidshare.com/files/359614089/O_EPITHEORITIS.mp3

http://hotfile.com/dl/31515227/a73b208/O_EPITHEORITIS.mp3.html

ΠΕΘΑΜΕΝΕΣ ΨΥΧΕΣ του Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκόγκολ

Ο Νικολάι Γκόγκολ (ρωσ. Николай Васильевич Гоголь, 1809-1852) ήταν Ρώσος ποιητής, συγγραφέας και μυθιστοριογράφος. Έγραψε πολλά διηγήματα, όπως «Τάρας Μπούλμπα», «Το πορτρέτο» κ.ά. Μυθιστορήματα: «Νεκραί ψυχαί», «Το ημερολόγιον ενός τρελού» κ.ά. Θεωρείται εφάμιλλος γιγάντων όπως οι: Λέων Τολστόι (Leo Tolstoy), Ιβάν Τουργκένιεφ (Ivan Turgenev), Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (Fyodor Dostoyevsky) κι ο ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν (Aleksandr Pushkin). Μεταξύ 1826-48 έζησε κυρίως στη Ρώμη, κι εργάστηκε σ' ένα μυθιστόρημα που θεωρείται η μέγιστη δημιουργική προσπάθειά του κι ένα από τα λεπτότερα μυθιστορήματα στη παγκόσμια λογοτεχνία: "Οι Νεκρές Ψυχές" (1842) Πολλά από τα πνευματώδη ρητά που γράφονται στις σελίδες του έχουν γίνει ρωσικά αποφθέγματα. Όμως αυτό το δημοσιευμένο κομμάτι ήταν το πρώτο μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης εργασίας που την άρχισε με συνέπεια, μα σε μια κρίση υποχονδριακής μελαγχολίας και κατάθλιψης, έκαψε το χειρόγραφο. Έτσι το έργο θεωρείται ημιτελές.

Περιγραφή : Στο έργο αυτό ο Γκόγκολ σατιρίζει ανελέητα τους τσιφλικάδες και τους δημόσιους λειτουργούς του τσαρικού καθεστώτος της εποχής του. Με πρόσχημα μια σατανική ιδέα του κεντρικού ήρωα Τσίτσικοφ, -την αγορά νεκρών ψυχών- ο συγγραφέας βρίσκει πολλές ευκαιρίες να ξεσκεπάσει το βούρκο της δουλοπαροικίας, για να αναδυθεί από εκεί η δύναμη και το δημιουργικό πνεύμα του Ρώσου μουζίκου. Το έργο διασκευασμένο παίχτηκε από τον Στανισλάβσκι, αλλά και από πολλούς νεότερους. Άλλη μια πολύ γνωστή διασκευή για το θέατρο από διήγημά του είναι και το Ημερολόγιο ενός τρελού.

Το έργο Πεθαμένες ψυχές μεταδόθηκε για πρώτη φορά από το ραδιόφωνο στις 10 Μαρτίου 1967. Μετάφραση – Δημήτρης Ροδήμος Μουσική επιμέλεια – Ιφιγένεια Ευθυμιάτου Σπύρου Σκηνοθεσία – Δημήτρης Νικολαϊδης Διάρκεια 113΄ Επιμέλεια Αιμιλία Κτενά

Παίζουν οι ηθοποιοί: Ρηγόπουλος Κώστας, Νικολαϊδης Δημήτρης, Ανδρονίδης Βάσος, Μιχαλακόπουλος Γιώργος, Αργύρης Γιάννης, Ιωαννίδου Θεανώ, Λαμπροπούλου Καίτη, Ζερβός Παντελής, Καλογιάννης Μιχάλης, Μαραγκάκης Μιχάλης, Σαμπάχ Σούλη, Λεωκράτης Πέτρος, Καρακατσάνης Θύμιος, Τριανταφύλλου Καίτη, Βεντουράτος Ανδρέας, Δενδρινός Νίκος, Ροδήμος Δημήτρης, Νέζος Γιώργος, Δοξαράς Χρήστος, Λιονάκης Στέλιος, Μωραϊτοπούλου Μπέμπυ, Μαυρομμάτη Ελένη, Βολανάκη Ντόρα, Μπελίτση Τασία, Δημόπουλος Κίμων, Γεωργίου Γιώργος

http://www.megaupload.com/?d=B35E8347 http://rapidshare.com/files/353728643/PSYXES_GOGOL.mp3
http://hotfile.com/dl/29493957/b6212b0/PSYXES_GOGOL.mp3.html

Χρυσή μου Ρουθ, του Νόρμαν Κράσνα.

Μια ευχάριστη, ελαφριά κωμωδία σας προσφέρουμε σήμερα αγαπητοί ακροατές.
Τη "Χρυσή μου Ρουθ" του Νόρμαν Κράσνα.

Η ηχογράφηση έγινε το 1972 και η μετάφραση και ραδιοφωνική προσαρμογή είναι της Ντόρας Βολονάκη .

Παίζουν οι: Ντίνα Γιαννακού, Μαρία Φωκά, Έρση Μαλικένζου, Γιώργος Νέζος, Μαρία Μοσχολιού, Αλέξης Γεωργίου, Κώστας Φυσσούν,
Λία Πανταζή, Γιάννης Ροζάκης. Ραδιοσκηνοθεσία Ανδρέα Φιλιππίδη. Το έργο θα έπρεπε να λέγεται "Αγαπητή μου Ρουθ" ή "Αγαπημένη μου Ρουθ", έτσι όπως ξεκινούσε τα γράμματά του στη Ρουθ ο υποσμηναγός Γουίλιαμ Στιούαρτ. 60 γράμματα έλαβε από τη Ρουθ ο Γουίλιαμ. Δεν ήταν όμως η Ρουθ αλλά η έφηβη αδερφή της Μύριαμ που έγραφε τα γράμματα και χρησιμοποιούσε το όνομα και τη φωτογραφία της μεγαλύτερης αδερφής της. Όταν ο υποσμηναγός επιστρέφει πληροφορείται ότι η Ρουθ είναι αρραβωνιασμένη με έναν τραπεζικό. Μέσα από κωμικές καταστάσεις και ανατροπές η Ρουθ συνειδητοποιεί ότι ο αρραβώνας της ήταν σφάλμα και αποφασίζει εντέλει να παντρευτεί τον Γουίλιαμ.

Ο Κράσνα βάσισε το έργο στους χαρακτήρες της οικογένειας του καλού του φίλου Γκράουτσο Μαρξ του οποίου η πρώτη γυναίκα ονομαζόταν Ρουθ. Το έργο γυρίστηκε σε ταινία το 1947 (απ' όπου και η φωτογραφία της αφίσας) και παίχτηκε στο θέατρο από το θίασο Κατερίνας το 1948. Στο έργο έπαιζε και η Έλλη Λαμπέτη.

"Χρυσή μου Ρουθ" στο Rapidshare, "Χρυσή μου Ρουθ" στο Megaupload, "Χρυσή μου Ρουθ" στο Hotfiles

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ του Ρόμπερτ Μπόλτ

Φαυλότητα, ξεπεσμός, κουρελιασμένες ιδέες, ο "ουρανός" κάτω κι η "γη" απάνω, σκότος παντού, φόβος της εξουσίας και για την εξουσία, το τετράγωνο της λογιστικής (ούτε καν της λογικής) προσπαθεί να καταβροχθίσει τον Κόσμο, να εκποιήσει το Μυστήριο.

Θαρρείτε πως όλα αυτά αφορούν μόνο στο σήμερα;

Πόσο τρομακτικά δύσκολο, αλλά μεγαλειώδες, είναι για ένα μοναχό δέντρο να σταθεί ορθό στην λαίλαπα;

Πόσο τραγικά επίκαιρο για έναν Άνθρωπο έιναι να γράφεται αυτό το Α του με κεφαλαίο;

(Φανταστείτε το κείμενο με ιστορική ορθογραφία!)

Ε.Κ - ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Λίγα λόγια για την υπόθεση: Ο σερ Τόμας Μορ αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον βασιλιά Ερρίκο Ε' ως αρχηγό της Εκκλησίας της Αγγλίας και πάλεψε μέχρι τέλους για τα πιστεύω του!

Ο Ρόμπερτ Μπολτ (1924 - 1995) ήταν Άγγλος δραματουργός και βασικός σεναριογράφος του Ντέηβιντ Λην. Η μεγάλη θεατρική του επιτυχία στάθηκε, το 1960, Ο άνθρωπος για όλες τις εποχές (ιστορικό έργο με ήρωες τον σοφό Τόμας Μορ κι έναν εκπρόσωπο της λαϊκής γνώμης), συντηρητικά πρωτοποριακό και γραμμένο με σκηνική δεξιοτεχνία.
Ακόμα: Η τίγρης και τ’ άλογο (το έμβλημα της Βρετανίας), Η ανθισμένη κερασιά, καθώς και δραματικές περιπλανήσεις στον κόσμο της Ελισάβετ και της Μαρίας Στούαρτ, του Τρότσκι και του Λένιν.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΠΟΧΕΣ βραβεύτηκε στην κινηματογραγική του μεταφορά από τον Τσίνεμαν με 6 Όσκαρ. Άλλα πολύ γνωστά κινηματογραφικά έργα βασισμένα σε σενάρια του Βολτ είναι Ο Λόρενς της Αραβίας , Ο Δόκτωρ Ζιβάγκο, Η κόρη του Ράιαν.

Το έργο μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο για πρώτη φορά το 1982 και έπαιξαν οι ηθοποιοί:Κώστας Σιμενός, Νικήτας Τσακίρογλου, Τάσος Πεζιρκιανίδης, Τάκης Χρυσικάκος, Αλέξης Σταυράκης, Μελίνα Παπανέστορα, Νικηφόρος Νανέρης, Μίμης Χρυσομάλλης, Ντίνος Λύρας, Άννα Μπράτσου, Δάνης Κατρανίδης

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΚΩΣΤΗΣ ΤΣΩΝΟΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΜΙΤΣΗ ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ,
http://hotfile.com/dl/29559204/39add18/O_ANTHROPOS_GIA_OLES_TIS_EPOXES.mp3.html http://rapidshare.com/files/354214122/O_ANTHROPOS_GIA_OLES_TIS_EPOXES.mp3

http://www.megaupload.com/?d=B4SEUFA3

Χίλια Φράγκα Αμοιβή του ΒΙΚΤΩΡΟΣ ΟΥΓΚΩ

Mille Francs de recompense (1934) Ο Βίκτωρ Ουγκώ (Victor Marie Vicomte Hugo) (26 Φεβρουαρίου 1802 – 22 Μαΐου 1885) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός, ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού. Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας του αντιλήφθηκε το λογοτεχνικό του ταλέντο και ξεκίνησε τις μεταφράσεις έργων από τα λατινικά καθώς και δικές του πρωτότυπες ποιητικές εργασίες. Η αξία του αναγνωρίστηκε σύντομα μέσα στο γαλλικό ακαδημαϊκό κύκλο αλλά και στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Ταυτόχρονα ασχολήθηκε με την πολιτική μεταλλασσόμενος βαθμιαία από φιλομοναρχικό συντηρητικό σε ριζοσπάστη δημοκρατικό. Την τελευταία περίοδο της ζωής του γνώρισε τη λατρεία του γαλλικού έθνους, ταυτιζόμενος με την ίδια τη Γαλλία, όπως ο ίδιος έλεγε στο ποίημά του Lettre à une femme (Γράμμα σε μία γυναίκα): "Je ne sais plus mon nom, je m'appelle Patrie!" (Δε γνωρίζω πλέον το όνομά μου, ονομάζομαι Πατρίς). Προ πάντων, όμως, ως ο μεγαλύτερος Γάλλος συγγραφέας του άμεσου μετεπαναστατικού περιβάλλοντος, ήταν ο ποιητής του νέου κόσμου, ο προφητικός, παραισθησιακός φιλόσοφος και μυθοπλάστης μιας ριζικά νέας εποχής. ΥΠΟΘΕΣΗ: Η αθώα Cyprienne (Σιπριέν) και η μητέρα της είναι πλέον πάμπτωχοι. Η περιουσία τους απειλείται με κατάσχεση εξαιτίας ενός χρέους. Το χρέος είναι αδικαιολόγητο, ωστόσο, οι δύο γυναίκες δεν το γνωρίζουν. Τότε εμφανίζεται ο επιχειρηματίας Rousselin (Ρουσλέν) πρόθυμος να διαγράψει τα χρέη τους με αντάλλαγμα την Cyprienne. Ένας αλήτης, ο Glapieu (Γκλαπιέ ) κυνηγημένος από την αστυνομία κρύβεται στο σπίτι και ανακαλύπτει την απάτη. Χάρη σε αυτόν, η αθωότητα και η δικαιοσύνη θα θριαμβεύσουν! ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ: Πλάτων Μουσαίος ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αργυρώ Μεταξά, ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Θεοδοσιάδης ΠΑΙΖΟΥΝ: Βέρα Ζαβιτσιάνου, Σταύρος Ξενίδης, Ανδρέας Φιλιππίδης, Αθηνά Μιχαηλίδου, Μάκης Ρευματάς, Νίκος Καζής, Βασίλης Μαυρομάτης, Νάσος Κεδράκας, Νώντας Καστανάς, Λουκιανός Ροζάν, Μιχάλης Μπαλής, Χριστόφορος Χειμάρας, Σπύρος Ολύμπιος, Γιάννης Αποστολίδης, Φραγκούλης Φραγκούλης, Πέτρος Φώσκολος ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 3 ώρες και 17 λεπτά (Το έργο μεταδόθηκε σε δύο μέρη-7 Μαΐου 1965)
http://www.megaupload.com/?d=9P67I40A

http://rapidshare.com/files/352238628/XILIA_FRAGA_AMOIBH.mp3
http://hotfile.com/dl/29043251/b0e1084/XILIA_FRAGA_AMOIBH.mp3.html

"Η ΜΗΧΑΝΗ" ΤΟΥ ΡΑΜΠΙΤΡΑΝΑΘ ΤΑΓΚΟΡ

Αγαπητοί φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, επιτρέψτε μας το έργο αυτό να το αφιερώσουμε στον επισκέπτη του μπλογκ από την Ινδία .

Πρόκειται για τη σκηνική μεταφορά ενός "παραμυθιού", στο οποίο επικρατεί ο λυρισμός και η αφαιρετηκότητα, στοιχεία έκδηλα και στον ποιητικό λόγο του νομπελίστα Ινδού δημιουργού. Από την άποψη αυτή η ρεαλιστική δράση στο έργο υποχωρεί μπροστά στο μεταφυσικό, που χαρακτηρίζει τις τοπικές λαϊκο - θρησκευτικές παραδόσεις.

Κεντρικός πυρήνας της θεματολογίας του έργου είναι η "ύβρις" - σύμφωνα με την αρχαιοελληνική θεατρική έννοια του όρου- που διαπράττει ο άνθρωπος, όταν πιστέψει, με περισσή αλαζονία, ότι τα τεχνολογικά επιτεύγματα μπορούν να επιβληθούν στα στοιχεία της φύσης, καταργώντας τους κανόνες και τη λογική που διέπουν τη λειτουργία της.

Υπόθεση:Τόπος δράσης είναι το βασίλειο του Ταραγκούτ, του οποίου ο βασιλιάς αναθέτει στον αρχιμηχανικό του ένα πρωτόγνωρο έργο: Να κατασκευάσει μια γιγάντια ΜΗΧΑΝΗ, που θα λειτουργεί σαν φράγμα του ποταμού Μουκταντάρ. Στην προσάθειά του αυτή αδιαφορεί παντελώς για τις απώλειες σε ανθρώπινο δυναμικό και για τις αρνητικές συνέπειες στη ζωή των κατοίκων του χωριού Τσιπταράι. Όλα αυτά θα προκαλέσουν την αντίδραση του τοπικού κυβερνήτη πρίγκιπα Αμπιτζίντ, που θα αποδυθεί σε έναν πείσμωνα αγώνα για την καταστροφή της ΜΗΧΑΝΗΣ, πιστεύοντας ότι εκφράζει τόσο τους πόθους των φτωχών υπηκόων του όσο και τη θέληση του προστάτη θεού της περιοχής, Μπαϊράβα.

Ο Ινδός ποιητής Rabindranath Tagore γεννήθηκε στην Καλκούτα (1861-1941). Αρχικά σπούδασε στην Ινδία. Το 1877 πήγε στην Αγγλία, για να σπουδάσει νομική, αλλά πριν τελειώσει γύρισε στη Βεγγάλη, όπου επιδόθηκε στη λογοτεχνία. Τα λυρικά του έργα τον έκαναν γνωστό όχι μόνο στην Ινδία, αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο. Το 1901 ίδρυσε στο Βαλμπούρ, 150 χλμ. έξω από την Καλκούτα, σχολή ελεύθερης διδασκαλίας, την οποία το 1922 μετέβαλε σε διεθνές πανεπιστήμιο. Το 1913 τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ της λογοτεχνίας. Το 1924 επισκέφτηκε διάφορες χώρες, ανάμεσα στις οποίες και την Έλλάδα. Λυρικά του έργα που τον ανέδειξαν είναι τα "Ποιητικά αφιερώματα" και η "Συλλογή καρπών": Άλλα έργα του: "Το μισόγεμο φεγγάρι", "Ο κηπουρός", "Τα παραμύθια της αδερφής Νιβεντίτι", "Ινδικά παραμύθια", "Το δώρο του εραστή", "Αναμνήσεις", "Σακούνταλα" κ.ά. Έγραψε και θεατρικά έργα: "Ο ασκητής", "Το ταχυδρομείο", "Η θυσία". Έργα του μεταφράστηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες. Χαρακτηριστικά στοιχεία στην ποίησή του είναι η μυστικοπάθεια και η ευαισθησία. Το έργο δημοσιεύθηκε αρχικά το 1922, με τον τίτλο «Ο καταρράκτης». Χρονολογία Ηχογράφησης 20 Μαίου 1972 για το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΤΑΡΤΗΣ Πρώτη εκπομπή: 31 Μαίου 1972 Επαναληπτικές εκπομπές: 25 Σεπτεμβρίου 1974, 10 Ιανουαρίου 1993 ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μασσαλάς Γρηγόρης Κωνσταντή, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρένα Κοβατζή Σκαλτσά, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Στέλιος Χριστοφίδης Παίζουν: Τέλης Ζώτος, Νίκος Βασταρδής, Δημήτρης Βεάνος, Τώνης Γιακωβάκης, Θάνος Γραμμένος, Χάρης Νάζος, Ντόρα Σιμοπούλου, Μιχάλης Μαραγκάκης, Νίκος Λυκομήτρος, Γιώργος Κάφκας, Ιωάννα Κορομπίλη, Θεανώ Ιωαννίδου, Θόδωρος Ζιζίκος, Νίκος Δενδρινός, Βούλα Χαριλάου, Πέτρος Φώσκολος, Χρήστος Φράγκος, Φάνης Χηνάς, Αχιλλέας Τσουράκης, Στράτος Παχής, Αγγελος Γιαννούλης, Γιώργος Νέζος, Δημήτρης Βεάκης, Στράτος Αλεξίου, Γιώργος Μετσόλης, Πάνος Παπαϊωάννου, Βασίλης Μητσάκης. http://www.megaupload.com/?d=59FLR1W2

http://hotfile.com/dl/28463879/cd88084/_.mp3.html

http://rapidshare.com/files/350283210/H_MHXANH.mp3

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΛΕΝΑΟΥ

Μπορεί η διασημότητα και αναγνωρισιμότητα που απολαμβάνει να καλύψουν το κόμπλεξ και το σαδισμό που πηγάζει από την ασχήμια του; Το πνευματικό του μέγεθος και η εκφυλιστική ασθένεια των ματιών του είναι δυνατόν να εγείρουν την αγάπη και τον οίκτο στην καρδιά της Ελίζας για τον καθηγητή; Ποια είναι στην πραγματικότητα η Ελίζα, το 22χρονο κορίτσι που βρήκε καταφύγιο ένα βράδυ στο σπίτι του καθηγητή Κλενάου; Είναι ένα κατατρεγμένο και γλυκό πλάσμα ή μια μυθομανής όπως ισχυρίζεται ο θετός της πατέρας; Θα καταφέρει ο καθηγητής να κερδίσει το στοίχημα για την καρδιά της Ελίζας, από τον νεότερο και όμορφο φίλο του; Θα καταφέρει η Ελίζα να απελευθερωθεί από την εγωιστική και απάνθρωπη δύναμη, που ασκεί πάνω της ο καθηγητής; Ποιον θα κτυπήσει η σφαίρα, που βγαίνει από το περίστροφο του καθηγητή; Πολύ καλό έργο με υψηλού επιπέδου διαλόγους και δυνατές ερμηνείες. Συγγραφέας είναι η Δανέζα Karen Bramson,. Στο θέατρο παίχτηκε (ως ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΚΛΕΝΩΒ) από το Θίασο της Εταιρεία Ελλήνων Καλλιτεχνών το 1929, από το Μουσικοδραματικό θίασο "Σπουδή" το 1930 και από το θίασο Αιμίλιου Βεάκη στο Εθνικό το 1931 (http://www.thea.auth.gr/gbase/) Υπόθεση: Ο πατέρας που έχει πανδοχείο για να αντιμετωπίσει οικονομικά του προβλήματα θέλει να αναγκάσει τη κόρη του να «δέχεται» πελάτες. Εκείνη ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει αλλά την τελευταία στιγμή αποτρέπεται από τον περαστικό καθηγητή ΚΛΕΝΩΒ –άσχημο άνδρα και κακό ακαδημαϊκό τον οποίον στη συνέχεια ακολουθεί . Ο καθηγητής την συμπαθεί ιδιαίτερα και όταν αυτή ερωτεύεται ένα φίλο του εκείνος εξαγριώνεται εναντίον της. Η υπηρέτρια θα προσπαθήσει να κατευνάσει το θυμό του αλλά θα είναι και η μοναδική μάρτυς στο επικείμενο έγκλημα …. Η ηχογράφηση του Καθηγητή Κλενάου έγινε το 1967 για το ΘΕΑΤΡΟ της ΤΕΤΑΡΤΗΣ και τους ρόλους ερμήνευσαν οι: Νίκος Τζόγιας, η Βέρα Ζαβιτσιάνου, ο Νάσος Κεδράκας, η Αθηνά Μιχαηλίδου, Χρήστος Πάρλας και ο Σταύρος Ρωμανός. ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Γρηγορίου Γρηγόρης, ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Λούλα Κασιμάτη, ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Σαλβαρλή Ειρήνη
Διάρκεια: 1 ώρα και 50 λεπτά http://rapidshare.com/files/348767537/KATHHGHTHS_KLENAOU.mp3 http://www.megaupload.com/?d=WUN9SYFL http://hotfile.com/dl/28044642/ad0ed98/KATHHGHTHS_KLENAOU.mp3.html Πηγή του αρχείου όπως και όλων των θεατρικών του ραδιοφώνου είναι το ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΡΤ

Ο ΘΕΙΟΣ ΒΑΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΩΦ

Η ρωσική λογοτεχνία και το ρωσικό θέατρο είναι ιδιαίτερα αγαπητά στο ελληνικό κοινό. Συγγραφείς όπως ο Ντοστογιέφσκι και ο Τσέχωφ πάντα συγκινούν τους Έλληνες. Φαίνεται πως κάτι από τη ρωσική ψυχοσύνθεση συναντιέται με το μεσογειακό ταπεραμέντο μας και ενεργοποιεί βαθειά μας συναισθήματα.
Στο Βάνια ο Τσέχωφ φτιάχνει ακόμα μια φορά το γνωστό του σύμπαν απομόνωσης και μελαγχολίας, χρησιμοποιώντας όλα τα συστατικά των έργων του θρυλικού κουαρτέτου του: τον ανεκπλήρωτο έρωτα, την ανία μιας ζωής που χάνεται ανεκμετάλλευτη και φυσικά την απαραίτητη δόση από αίμα ψυχής διανθισμένο με γλυκόπικρες πινελιές ενός βιτριολικού (ενίοτε και σαρκαστικού) χιούμορ. Τα ανεκπλήρωτα όνειρα, η απόσταση ανάμεσα στο «θέλω» και το «μπορώ» τ' απωθημένα πάθη που ξεσπούν αμήχανα για να πνιγούν στην ανελέητη ανακύκλωση του «Πρέπει» της πραγματικότητας αποκαλύπτονται μέσα από τις θλιβερές υπάρξεις τούτου του έργου. Μετά τον «Βυσσινόκηπο» είναι το πιο πολιτικό έργο του Τσέχωφ, μιλώντας ξεκάθαρα για μια νέα αστική τάξη χωρίς σαφή προσανατολισμό που μπλέκεται στα πόδια της ήρεμης και χωρίς μεγάλες συγκινήσεις απλοϊκής ζωής των αγνών ανθρώπων της επαρχίας και τη συνταράσσει…
Το σημερινό έργο έχει ανέβει αρκετές φορές στην Ελλάδα. Αναφέρουμε τις εξής παραστάσεις: Το 1953 ανέβηκε από το Εθνικό θέατρο με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Διαμαντόπουλο και τους: Μαρία Αλκαίου, Θάνο Κωτσόπουλο κ.α. Ο Κάρολος Κουν το ανέβασε το 1960 με τον ίδιο πρωταγωνιστή. Το 1968 ανέβηκε με πρωταγωνιστή τον Βάσο Ανδρονίδη και με τους Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Μπέτυ Αρβανίτη κ.α. Τέλος, το 2008 ανέβηκε με πρωταγωνιστή τον Σοφοκλή Πέππα. Ραδιοφωνικά το έργο έχει ανέβει άλλες δύο φορές, το 1989 με τους Νικήτα Τσακίρογλου, Όλγα Τουρνάκη κ.α. και το 2004 σε μία από τις τελευταίες ηχογραφήσεις με τους: Γιάννη Μπέζο, Μαρίνα Ψάλτη κ.α.
ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο γέρος καθηγητής Σερεμπριάκωφ αναστατώνει με τη βαναυσότητα και τον εγωισμό του τη ζωή στο κτήμα το οποίο επιμελούνται ο Βάνια, αδερφός της πρώτης συζύγου του που πέθανε, κι η Σόνια, κόρη του απ’ αυτόν τον γάμο. Περισσότερο όμως απ’ τις παραξενιές του καθηγητή, ταραχή έχει προκαλέσει η νέα κι όμορφη σύζυγός του Έλενα. Η εγκατάσταση του ζευγαριού έχει σπάσει τη ρουτίνα των μέχρι πρότινος υποταγμένων διαχειριστών. Ο απελπισμένος έρωτας του Βάνια για την Έλενα ξεσπάει αμήχανος. Ο βουβός έρωτας της Σόνια για τον ονειροπόλο γιατρό Αστρώφ, συχνό επισκέπτη από πριν στο κτήμα, αρθρώνεται. Η πλήξη της καλοπροαίρετης μα επιπόλαιης Έλενα την ώρα που η Σόνια της εξομολογείται το αίσθημά της βρίσκει στο πρόσωπο του γιατρού ενδιαφέρον. Ακόμα κι όταν του μιλάει για τη Σόνια ίσως δεν συνειδητοποιεί ότι η ίδια έχει γίνει η αιτία που ο Αστρώφ δεν θα ενδιαφερθεί ποτέ για την προγονή της…
Το έργο και το κείμενο είναι προσφορά του NikosPs
ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ: 1966, ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ - ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίκος Πράπας
ΠΑΙΖΟΥΝ: Νίκος Παπακωνσταντίνου, Νίκος Χατζίσκος, Τιτίκα Νικηφοράκη, Γιώργος Νέζος, Σπύρος Καλογήρου, Πόπη Παπαδάκη, , Έλλη Ξανθάκη, Ρίτα Μουσούρη, Κώστας Παπαγεωργίου
http://www.megaupload.com/?d=Z62IBX0V
http://hotfile.com/dl/27485094/385cf74/8EIOS_BANIA.mp3.html
http://rapidshare.com/files/347092795/8EIOS__BANIA.mp3

Ροζίτα οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη

Τρίπρακτη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, σε λιμπρέτο του Σ. Ποταμιάνου (1925).
Η υπόθεση διαδραματίζεται στην Ισπανία: "Η χορεύτρια Ροζίτα αγαπάει τον κόμητα Δον Ντιέγκο Φερνάντο, αλλά την ποθεί ο άρχοντας Δον Κάρλος (που τη συλλαμβάνει για να την αναγκάσει να υποκύψει). Εκείνη, παρά τις συμβουλές της μητέρας της, ανθίσταται. Τότε ο Δον Κάρλος (που έχει συλλάβει και τον Δον Ντιέγκο) αποφασίζει να τους παντρέψει κι αμέσως μετά να τουφεκίσει το γαμπρό, αφήνοντας τη Ροζίτα ευάλωτη χήρα. Γίνεται η ιεροτελεστία του γάμου και ο Δον Ντιέγκο τραγουδάει το "στερνό φιλί". Τότε μόνο η Ροζίτα αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα και λιποθυμάει. Τη κατάσταση θα σώσει η γυναίκα του Δον Κάρλος, που δίνει εντολή να γίνει εικονικός ο τουφεκισμός και ενώ ο Δον Κάρλος ακυρώνει τη διαταγή της (και δημιουργείται το απαραίτητο "σασπένς"...), καταφέρνει να επιβληθεί, εξασφαλίζοντας την αιώνια ευγνωμοσύνη των νεονύμφων". (Musipedia)
Παίζουν: Ανθή Ζαχαράτου, Μαρία Μουτσίου, Μιχάλης Κορώνης, Γιώργος Ζάκας
http://hotfile.com/dl/27342067/711deab/ROZITA1.mp3.html

http://www.megaupload.com/?d=RERZUJ2V
http://rapidshare.com/files/346933901/ROZITA.mp3

Το http://radio-theatre.blogspot.com/ σε αρχείο pdf
(τα περιλαμβάνει όλα μέχρι και την 05 Φεβρουαρίου 2010)

http://rapidshare.com/files/346768025/radio-theatre.blogspot.pdf

http://hotfile.com/dl/27449928/3056a84/radio-theatre.blogspot.pdf.html

http://www.megaupload.com/?d=RS2CFH2J

Αξίζει τον κόπο!

Αξίζει τον κόπο, αγαπητοί φίλοι, να πάρετε μια γεύση από το εύρος της διαδικτυακής μας παρέας. Γνωρίστε τους τόπους όπου φτάνει η φωνή του Radio Theatre. Έχουμε συνακροατές από την Αγγλία, την Γερμανία, την Πολωνία, το Λουξεμβούργο, την Ουγγαρία, τη Σερβία, την Κύπρο, το Ισραήλ, την Ελβετία, την Αλβανία, την Τουρκία, τη Σουηδία, την Αμερική, τον Καναδά, την Αργεντινή, την Ισπανία, την Αυστραλία. Και φυσικά απ’ όλη την Ελλάδα, από τη Ρόδο ως τον Έβρο. Όλους εσάς, σας ευχαριστούμε θερμά. Στο γκάτζετ FEEDJIT Live Traffic Feed (κάτω δεξιά στο blog) επιλέξτε Options επιλέξτε Live Traffic Map.

5Radiotheatre

Για γρήγορη μετάβαση πατήστε:http://feedjit.com/stats/radio-theatre.blogspot.com/map/

Το Διαβολόπαιδο

Τρίπρακτη μουσική κωμωδία του Θεόφραστου Σακελλαρίδη.
Υπόθεση: Ο Ντιντής Σιοραβάντης, που οι γονείς του θεωρούν σοβαρό και μελετηρό φοιτητή --έναν άγγελο--, είναι στην πραγματικότητα ένα "διαβολόπαιδο" που ξενυχτάει στα κέντρα διασκέδασης. Παρασύρει μάλιστα και τον καθηγητή του Συμεώνα, που τον καλύπτει. Στο σπίτι των Σιοραβάντηδων φτάνουν μια μέρα οι κουμπάροι τους Κερναγοί, με σκοπό να παντρέψουν την κόρη τους Ματθίλδη. Θέλουν όμως να της δώσουν για σύζυγο κάποιον "περπατημένο" κι έτσι ο Ντιντής δεν τους κάνει! Στο μεταξύ και η Ματθίλδη δεν πάει πίσω από σκανδαλιές... Τελικά η αλήθεια αποκαλύπτεται και το "διαβολόπαιδο" υπόσχεται να βαδίσει στον ίσιο δρόμο και "ή να γίνει μέγας νομικός και ναν' της Επιστήμης το καμάρι ή που θα γλεντάει απελπιστικώς και θε να μείνει πάντοτε ντουβάρι". Το έργο πρωτοανέβηκε από τον Θίασο Ν. Μηλιάδη. Από Musipedia
Παίζουν: Ανθή Ζαχαράτου Συναδινού, Λέλα Ζωγράφου, Αλίκη Ζωγράφου, Σισίκα Δημητριάδου, Μαρία Μιχαλοπούλου, Παρασκευάς Οικονόμου, Ελευθέριος Τερζής, Γιώργος Πλούτης, Γυναικία Χοροδία του Νίκου Τσιλίφη , Συμφωνική Ορχήστρα ΕΙΡ υπό την δ/νση του Τότη Καραλίβανου.
http://rapidshare.com/files/340820663/TO_DIABOLOPAIDO.mp3
http://www.megaupload.com/?d=9ZB90QRI
http://hotfile.com/dl/27108831/59abe2d/TO_DIABOLOPAIDO.mp3.html

Η Κόρη της καταιγίδας (ΟΠΕΡΕΤΑ)

Τρίπρακτη οπερέτα του Θ. Σακελλαρίδη Υπόθεση: "Ο Πέτρος παντρεύεται τη Ρίκα Γραικίδου. Όμως η σατανική πεθερά του (που δεν τον θέλει για γαμπρό), εκμεταλλευόμενη διάφορες συμπτώσεις, του υποβάλλει την ιδέα ότι εκείνη ήταν η άγνωστη με την οποία είχε κάποτε μια ερωτική περιπέτεια και ότι η Ρίκα ("η κόρη της καταιγίδας") είναι παιδί του! Επακολουθούν σκηνές "λευκού γάμου". Η Ρίκα υποπτεύεται τον άντρα της ότι τα 'χει με τη χορεύτρια Πλου-πλου (που τη φλερτάρει ο πατέρας της Ανδρέας Γραικίδης, για να ξεφεύγει από την τρομερή γυναίκα του). Ενώ όλα οδηγούν στο διαζύγιο, πάλι από σύμπτωση αποκαλύπτεται η πλεκτάνη, η σατανική πεθερά εξουδετερώνεται και το ζευγάρι αναχωρεί ευτυχισμένο για το ταξίδι του μέλιτος". Ηχογράφηση 1958 Διασκευή για το ραδιόφωνο Μιχάλης Κουνελάκης, παίζουν : Λέλα Ζωγράφου, Αλίκη Ζωγράφου, Τζόλη Γαρμπή,Αντωνία Καρατζά, Αριστείδης Παντοζινάκος, Παρασκευάς Οικονόμου,Γεώργιος Πλούτης http://rapidshare.com/files/340786658/H_KOPH_THS_KATAIGIDAS.mp3 http://hotfile.com/dl/26948982/868ce06/H__KOPH_THS_KATAIGIDAS.mp3.html http://www.megaupload.com/?d=0JST8EYP

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΙ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΤΟΤΑΙΝΙΑ 15 (ΗΘΟΓΡΑΦΙΕΣ) Το Φιντανάκι

Το Φιντανάκι του Παντελή Χορν ανέβηκε για πρώτη φορά στις 17 Σεπτεμβρίου 1921, από το θίασο της Κυβέλης, στο θέατρο της, χωρίς όμως τη δική της συμμετοχή. Ανάμεσα στους πρώτους διδάξαντες ο Αιμίλιος Βεάκης και η Σαπφώ Αλκαίου. «Το έργο στην ανάγνωση είχε κάμει την οικτρότερη εντύπωση» αφηγείται πολλά χρόνια αργότερα ο Παντελής Χορν «έγινε δεκτό από το θίασο μόνο και μόνο γιατί είχα κάποιο όνομα στο θέατρο». Ωστόσο η πρεμιέρα έδειξε ότι το Φιντανάκι θα γινόταν, μια μεγάλη επιτυχία, παρ΄ όλο που εκείνο το βράδυ του Σεπτέμβρη, μια ξαφνική νεροποντή διέκοψε την παράσταση στα μισά της τρίτης πράξης. Κοινό και κριτική δέχτηκαν το έργο με ανεπιφύλακτο ενθουσιασμό. Το θεατρικό έργο έγινε μυθιστόρημα. Δημοσιεύτηκε αρχικά σε συνέχειες στο Ελεύθερο Βήμα και στη συνέχεια κυκλοφόρησε σε βιβλίο με μεγάλη πάντοτε επιτυχία. Βραβεύτηκε στον Ζ’ Αβερώφειο δραματικό διαγωνισμό (1922). Στη συνέχεια πέρασε στο ρεπερτόριο αναρίθμητων θιάσων γνωρίζοντας, μέχρι τον πόλεμο τουλάχιστον, απειράριθμες επαναλήψεις. Ηθοποιοί όπως η Κυβέλη, η Μαρίκα Κοτοπούλη, η Βάσω Μανωλίδου, η Αλίκη ερμήνευσαν τον ρόλο της Τούλας∙ ο Αλέξης Μινωτής, ο Κώστας Μουσούρης, ο Δημ. Μυράτ ζωντάνεψαν τον Γιάγκο∙ ο Βασίλης Λογοθετίδης, ο Χριστόφορος Νέζερ, ο Μίμης Φωτόπουλος τον Γιαβρούση. Και πόσοι άλλοι – στην Αθήνα, σε περιοδείες, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στα 1947 έγινε οπερέτα∙ στα 1955, κινηματογραφική ταινία με τον Ορέστη Μακρή στο ρόλο του κυρ-Αντώνη.
Το κεντρικό θέμα που πραγματεύεται ο Χορν στο Φιντανάκι είναι ο ηθικός ξεπεσμός του ατόμου ως απόρροια αναπόφευκτη των κοινωνικών και οικονομικών περιστάσεων. Το έργο ωστόσο δεν είναι κραυγή διαμαρτυρίας, ούτε πράξη με διάθεση ανατρεπτική. Είναι μια καταγραφή των συμπτωμάτων που ο συγγραφέας με προσοχή παρατήρησε στο κοινωνικό περιβάλλον του καιρού του. Με τρυφερότητα, με απελπισία θάλεγα, αλλά και με πικρό χιούμορ, ο συγγραφέας στο Φιντανάκι αφηγείται την ιστορία μιας φτωχής, τίμιας κοπέλας, της Τούλας, που αφού δοκιμάσει πρώτα την πίκρα της ερωτικής προδοσίας, στη συνέχεια κάτω από την πίεση της οικονομικής της ανάγκης οδηγείται στον πουλημένο έρωτα. Η ηθική εξαθλίωση φαίνεται συνέπεια αναγκαία της οικονομικής εξαθλίωσης. Αξίες όπως η τιμή για την Τούλα, η τιμιότητα για τον κυρ-Αντώνη καταρρέουν: η Τούλα οδηγείται στην πορνεία, ο κυρ-Αντώνης γίνεται κλέφτης. Τα πρόσωπα δεν έχουν δυνάμεις αντίστασης: υποτάσσονται στις καταστάσεις ή πάλι αντιδρούν με συμπεριφορά που επιτείνει το αδιέξοδο τους. Έτσι η κοινωνική αναγκαιότητα παίρνει γι’ αυτούς τη μορφή της μοίρας.
Παράλληλα όμως με το θέμα της κοινωνικής διάβρωσης και των μηχανισμών της ο συγγραφέας στο Φιντανάκι πραγματεύεται και ένα άλλο θέμα, που εξάλλου κυριαρχεί στην δραματουργία του: το θέμα του έρωτα. Στο Φιντανάκι ο έρωτας πεθαίνει σε κάθε του μορφή: η κυρα-Κατίνα τον καθιστά εμπορεύσιμο είδος, ο Γιάγκος και η Εύα τον προδίδουν (ο Γιάγκος προδίδει την Τούλα, η Εύα προδίδει την Τούλα αλλά και τον Γιάγκο), ο θείος και ο Γιαβρούσης τον διαπραγματεύονται, η Φρόσω τον περιφρονεί. Οι μοναδικοί τιμητές του, οι δύο αγνοί εραστές, η Τούλα και ο κυρ-Αντώνης, οδηγούνται στον αφανισμό, ηθικό η πρώτη, βιολογικό ο δεύτερος.
Εραστής ο κυρ-Αντώνης; Δεν νομίζω πως είμαστε υπερβολικοί αν διακρίνουμε έναν υπόγειο ερωτισμό στη σχέση κυρ-Αντώνη και Τούλας. Για τον πατέρα αυτόν η κόρη του είναι «η γυναίκα που λαχτάρησε, που έφτιανε τράντα ολόκληρα χρόνια μέσα στο μυαλό του». Είναι εκείνη που την «ονειρεύτηκε μια ολάκερη ζωή!» Η αγνή, ιδανική σχέση πατέρα-κόρης, σύμβολο της ανέφικτης πλατωνικής σχέσης ανάμεσα στα δύο φύλα, είναι σταθερό σημείο νοσταλγίας του συγγραφέα: το τρυφερό ζευγάρι πατέρα και κόρης επαναλαμβάνεται στα έργα Σταχτομπούτα (1922) και Νταλμανοπούλα (1923) για να πάρει μια εντελώς πρωτότυπη μορφή στον αξιόλογο Σέντζα (1925) όπου ένας ερωτικά ανίκανος άνδρας δοκιμάζει την αποτυχία της άσπιλης ένωσης. Είναι πολύ πιθανό ότι η εμμονή του συγγραφέα σ’ αυτό το θέμα έχει βιωματική καταγωγή. Στα 1919 ο Παντελής Χορν δοκιμάστηκε βαθειά από το θάνατο της αγαπημένης του κόρης, της εφτάχρονης Νανάς. Και στο κείμενο του με τον τίτλο Γύρω στο Φιντανάκι ομολογεί υπαινικτικά ότι το Φιντανάκι γεννήθηκε κάποτε που «έκλαψε και πόνεσε κι έγραψε». Η στάση του συγγραφέα προδίδει μια ερωτική ηθική που στα λόγια της Τούλας είναι ευδιάκριτη: «Ο έρωτας δικαιώνει την αμαρτία». Ο σαρκικός έρωτας είναι, λοιπόν, αμαρτία κι η αληθινή αγάπη εξιλασμός.
Οι χαρακτήρες του έργου είναι πλάσματα της ελληνικής ζωής, άνθρωποι αναγνωρίσιμοι, στοιχειοθετούν μια μικρογραφία του λαϊκού μικρόκοσμου της Πλακιώτικης «αυλής». Το στοιχείο που, κυρίως, καθιστά τα πρόσωπα ρεαλιστικά είναι η γλώσσα που μιλούν: χυμώδης, αληθινή, καθημερινή. Είναι όμως πραγματικά μια «φέτα ζωής» το Φιντανάκι; Οι χαρακτήρες αυτοί στερούνται φωτοσκιάσεων∙ είναι δοσμένοι μονοδιάστατοι, διακρίνονται εύκολα στις ομάδες των «καλών» και των «κακών», με μοναδική ίσως εξαίρεση τον Γιάγκο, που είναι συγχρόνως θύτης και θύμα. Εδώ βέβαια θα μπορούσε να ανιχνεύσει κανείς τη μελοδραματική διάθεση του συγγραφέα που αρκετά συχνά τον χαρακτηρίζει. Μπορεί όμως ακόμη να τολμήσει κανείς και μια συμβολική ανάγνωση του έργου: η παντοδύναμη κοινωνία (η κυρα-Κατίνα, που κινεί όλα τα νήματα της δράσης στο έργο) με όργανα της τους φορείς του χρήματος (θείος, Γιαβρούσης) οδηγεί στην καταρράκωση κάθε αξίας: της τιμιότητας, της τιμής, του ίδιου του έρωτα. Συγχρόνως όμως, το έργο δίνει το στίγμα της εποχής του. Στα 1921 το «φιντανάκι», το φτωχοκόριτσο που από ανάγκη γίνεται πόρνη είναι το «φρούτο της εποχής», λέει ο Κώστας Αθάνατος προσπαθώντας να εξηγήσει την επιτυχία του έργου. Κι ο κόσμος στο Φιντανάκι είναι ένας κόσμος που παρακολουθεί αμέτοχος τις αξίες να γκρεμίζονται ή να γίνονται αντικείμενο καπηλείας, είναι ο κόσμος που ακολούθησε την πρώτη μεγάλη σύρραξη, ο ίδιος κόσμος που στην ποιητική του εκδοχή περιγράφεται στους Μοιραίους του Κώστα Βάρναλη.
Στις μέρες μας το κοινωνικό πρότυπο του έργου έχει εκλείψει. Η Τούλα δεν είναι πια «ο τύπος της εποχής». Από αυτήν την άποψη, το έργο ανήκει στην εποχή του, αυτό είναι αλήθεια. Αλλ’ αν η δική μας εποχή παρακολουθεί με απάθεια τις αγνές προθέσεις ν’ αφανίζονται, την τιμιότητα να εκπορνεύεται, τον έρωτα να πεθαίνει καθημερινά, τότε μπορεί κανείς να δει στο Φιντανάκι ένα σύγχρονο λαϊκό παραμύθι που με το συμβολισμό του μπορεί να συγκινήσει τον σημερινό θεατή.
Έφη Βαφειάδη http://7gym-athin.att.sch.gr/ergo.htm

Υποθεση: (με λίγα λόγια)
Στην αυλή της κυρά Κατίνας έρχεται ένας νέος νοικάρης, ο Γιάγκος και αμέσως βάζει στο μάτι την όμορφη Τούλα, την κόρη του κυρ-Αντώνη και της Φρόσως...
Για πολύ περισσότερα ΕΔΩ
Για το σινεμά: Έτος παραγωγής : 1955 Σκηνοθέτης: Ιάσων Νόβακ Σενάριο: Ιάσων Νόβακ
Ηθοποιοί: Ορέστης Μακρής , Γκέλυ Μαυροπούλου , Στέφανος Στρατηγός , Χρήστος Τσαγανέας , Καίτη Μπελίντα , Λέλα Πατρικίου , Κλαίρη Δεληγιάννη , Γιώργος Βενέτης , Νέλλη Μαρσέλου , Νίτσα Παππά
Για το ραδιόφωνο: (1977) Μάρθα Βούρτση, Ελένη Ζαφειρίου, Γιώργος Τζώρτζης, Θάνος Κωτσόπουλος, Βάντα Καρακατσάνη, Τζόλη Γαρμπή, Ιορδάνης Μαρίνος,
http://rapidshare.com/files/343930696/TO_FINTANAKI.mp3
http://hotfile.com/dl/26772005/e36828c/TO_FINTANAKI.mp3.html
http://www.megaupload.com/?d=6EPB34JJ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΙ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΤΟΤΑΙΝΙΑ 14 (ΟΠΕΡΕΤΕΣ) Οι Απάχηδες των Αθηνών

Φίλοι του Θεάτρου στο Ραδιόφωνο, αγαπητοί ακροατές, καλησπέρα σας. Άλλη μια γνωστότατη οπερέτα, οι « Απάχηδες των Αθηνών», είναι το έργο που αναρτούμε σήμερα. « Οι Απάχηδες» μαζί με τον «Βαφτιστικό» του Σακελλαρίδη (την προηγηθείσα ανάρτηση στο blog μας) αποτελούν τα δημοφιλέστερα δείγματα στο χώρο της ελληνικής οπερέτας, καθώς συνεχίζουν να γνωρίζουν πολλαπλές αναβιώσεις επί σκηνής ακόμη και σήμερα. Η υπόθεση αναφέρεται στην αγάπη δύο αγνών παιδιών του λαού, ενώ γύρω τους στροβιλίζονται διάφοροι χαρακτηριστικοί τύποι –οι γραφικοί ρεμπέτες Καρούμπας και Καρκαλέτσος– με φόντο τον νεοπλουτισμό και τους πειρασμούς που συνοδεύουν την κοινωνική άνοδο. "Ο Κώστας αγαπάει την Τιτίκα, αλλά δέχεται να παίξει το ρόλο ενός πλούσιου αριστοκράτη, του "Πρίγκηπα", που προσκαλείται στο σπίτι του νεόπλουτου ελληνοαμερικάνου Παραλή. Εκεί τον ερωτεύεται η κόρη του Παραλή, η Βέρα, κι εκείνος τείνει να ανταποκριθεί, αλλά την τελευταία στιγμή συγκρατείται και ομολογεί το παιχνίδι που τον έβαλαν να παίξει. Ο Παραλής πληροφορείται τα συμβάντα και όχι μόνο συγχωρεί τον ακέραιο "Πρίγκηπα", αλλά τον προικίζει κιόλας για να παντρευτεί την καλή του". Οι χαρακτήρες είναι αντιπροσωπευτικοί της εποχής και το κείμενο ηθογραφεί, αναφέρεται στις αντιθέσεις της εποχής και σατιρίζει τη νεόπλουτη αστική τάξη. Μην ξεχνάμε ότι ήταν η εποχή που ο καπιταλισμός πρωτοεμφανίζεται στην Ελλάδα και δίνει τροφή, ανάμεσα στα άλλα, και στους καλλιτέχνες για να ασχοληθούν με αυτό το θέμα, (με πρώτο από όλους τον Θεοτόκη, στην πεζογραφία). Το έργο γράφτηκε το 1921 από τους Γιάννη Πρινέα και Νίκο Χατζηαποστόλου και αποτελεί (μάλλον) ελληνική «μεταγραφή» του σεναρίου της ταινίας The Apaches of Paris, η οποία γυρίστηκε το 1915. "Aπάχηδες" (εξελληνισμενη μορφή της γαλλικής apache που σημαίνει μόρτης) ονομάζονται όλοι εκείνοι οι περιθωριακοί φτωχοδιάβολοι των μεγαλουπόλεων που ζουν μεταξύ νομιμότητας και (κυρίως) παρανομίας, με μικροκλοπές και ληστείες, με νταηλίκι και δολοφονίες, αλλά και με το δικό τους κώδικα συμπεριφοράς. Η οπερέτα αφού διέγραψε μια θριαμβευτική πορεία με επανειλημμένες παραστάσεις στις κεντρικότερες σκηνές της Αθήνας, γνώρισε δυο μεταφορές στο σελιλόιντ. Η πρώτη ταινία που ανήκει στο βωβό κινηματογράφο και γυρίστηκε από την Dag Films των αδερφών Γαζιάδη το 1930, αποτελεί το πρώτο ελληνικό φιλμ που συγχρόνιζε την εικόνα με τον ήχο (μουσική και τραγούδια από δίσκους γραμμοφώνου, τοποθετημένου πίσω από την οθόνη). Οι Γιάννης Πρινέας, Πέτρος Κυριακός, Μαίρη Σαγιάννου και Μαρίκα Μαντινείου (αστέρες των μουσικών επιθεωρήσεων της εποχής) ερμήνευαν τους κεντρικούς ρόλους που είχαν παίξει με επιτυχία και στην θεατρική σκηνή. Η ταινία προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία, ενώ η Μαίρη Σαγιάννου χαρακτηρίστηκε από τον καλλιτεχνικό τύπο ως αποκάλυψη. Η δημοτικότητά της εκτινάχθηκε στα ύψη, δίνοντάς της τον τίτλο της –πρώτης, χρονολογικά– σταρ του ελληνικού κινηματογράφου. Το ριμέικ της βωβής εκδοχής έγινε το 1950, από την ΟΛΥΜΠΙΑ ΦΙΛΜ του Π. Δαδήρα με σκηνοθέτη τον Ηλία Παρασκευά και πρωταγωνιστές τους Λ. Κωνσταντάρα, Λ. Στεφανίδου και Ά. Καλουτά, ενώ οι Γιάννης Πρινέας και Μαρίκα Μαντινείου εμφανίζονταν ξανά -μετά από 20 χρόνια- στους ρόλους που υποδύονταν και στην ταινία του ’30. Αξίζει ακόμη να αναφερθεί η συμμετοχή, σε δεύτερους ρόλους, πολύ σημαντικών ηθοποιών όπως οι Αιμίλιος Βεάκης, Μίμης Φωτόπουλος και Φραγκίσκος Μανέλλης. Ήταν μια υπερπαραγωγή (για τα μέτρα της εποχής), που είχε όμως την ατυχία να «συγκρουστεί» με τον ιστορικό «Μεθύστακα» του Ορέστη Μακρή, που προβάλλονταν την ίδια εβδομάδα, με αποτέλεσμα να κατεβεί σχετικά γρήγορα από τις αίθουσες πρώτης προβολής. Έτσι περιορίστηκε στην 3η θέση μεταξύ 13 ταινιών της σεζόν 1949-’50 με 80.140 θεατές. Η πορεία των «Απάχηδων των Αθηνών» συνεχίζεται με την ραδιοφωνική μετάδοσή τους το 1957, σε προσαρμογή και σκηνοθεσία για το ραδιόφωνο του Γιώργου Καρακαντά και ερμηνείες των Αριστείδη Χρυσοχόου (Παραλής), Σοφίας Γκρέκα (Αρετούσα), Ανθής Ζαχαράτου (Βέρα), Κώστα Τρωγαδή (Πρίγκηπας), Μαρίκας Παπαδοπούλου (Τιτίκα), Σπύρου Ολύμπιου (Κλέων), Κώστα Δούκα (Καρούμπας), Κούλη Στολίγκα (Καρκαλέτσος), Γιώργου Πλούτη (Μπαρμπα Αντρέας), Κώστα Παπαγεωργίου (Νίκος). Διευθυντής ορχήστρας και χορωδίας Ιωσήφ Ριτσιάρδης (παλιοζωή παλιόκοσμε, ταμπακιέρα) Ο Νίκος Χατζηαποστόλου, τραγουδιστής, συνθέτης και αρχιμουσικός, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1884 και πέθανε το 1941. Σπούδασε ιστορία μουσικής, αρμονία, αντίστιξη, μονωδία και διεύθυνση χορωδίας στο ωδείο της Λίνας φον Λότνερ - το μετέπειτα ελληνικό ωδείο του Μανώλη Καλομοίρη. Το 1916 έγραψε την πρώτη του οπερέτα, τη Μοντέρνα καμαριέρα, ενώ συνολικά σύνθεσε περίπου 40 οπερέτες, όπως Οι ερωτευμένοι (1919), Οι απάχηδες των Αθηνών (1921), Το κορίτσι της γειτονιάς (1922), Η γυναίκα του δρόμου (1924), Μποέμικη αγάπη (1926) και Η πρώτη αγάπη (1929). Γράφει ο Γιώργος Λεωτσάκος (Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, τ. 9β σελ. 411) «Ήρωές του, σχηματοποιημένοι συχνά, είναι απλοί άνθρωποι του λαού, φτωχοί αλλά αγνοί συναισθηματικά που επιβεβαιώνουν εμφατικά (δίχως όμως αντιπαράθεση ή σύγκρουση) την ταυτότητά τους από την επαφή με τον μεγαλοαστικό κόσμο του χρήματος και του σνομπισμού. Το νεότερο κοινό αγάλλεται ανακαλύπτοντας σ’ αυτό κάτι από την απειλούμενη εθνική του ταυτότητα». Αντίστοιχη -περίπου- είναι και η άποψη του Κώστα Μυλωνά, που γράφει στην «Ιστορία του Ελληνικού Τραγουδιού» (τ.1 σελ. 103) σχετικά με τη λαϊκότητα του Χατζηαποστόλου: «[…] τα τραγούδια του ανταποκρίνονται πιο άμεσα στο λαϊκό μουσικό αίσθημα. Τα θέματά του πιο κοντά στη λαϊκή ψυχή, πιο κοντά στην αλήθεια της καθημερινότητας και οι ήρωές του πιο ανθρώπινοι και λιγότερο απομακρυσμένοι από την πραγματικότητα, έχουν αντίκρισμα ζωής. Οι χώροι μέσα στους οποίους κινούνται οι οπερέτες του Χατζηαποστόλου δεν είναι χώροι φανταστικοί, δεν είναι μόνο οι χώροι των σαλονιών και των εθνικών μετώπων, αλλά είναι οι χώροι της γειτονιάς, της ταβέρνας και της συνοικίας». Πολυγραφότατος μουσουργός, σύνθεσε πολλές καντάδες, χορωδιακά έργα, ενόργανη μουσική και τετράφωνη εκκλησιαστική μουσική, ενώ ηχογράφησε πολλούς δίσκους γραμμοφώνου. Πολύ δημοφιλή είναι, μεταξύ άλλων, τα τραγούδια του «Τα κοραλλένια χείλη σου», «Θα κόψω ρόδα μυρωμένα», «ρετσίνα μου» και «Το νερωμένο κρασί». Ο Χατζηαποστόλου δίκαια θεωρείται ο πλέον αυθεντικός εκφραστής της λαϊκότητας και της ελληνικότητας στον χώρο της ελληνικής οπερέτας, με ό,τι μπορεί να σημαίνουν οι όροι αυτοί στις ημέρες μας. Κι από την άποψη αυτή, ίσως θα πρέπει να εγκύψει κανείς στο πλούσιο έργο του με περισσότερο σεβασμό, χωρίς λαϊκιστικές προκαταλήψεις που εκπορεύονται άλλοτε από εμμονές και άλλοτε από άγνοια… Καλή ακρόαση! http://rapidshare.com/files/342603045/APACHIDES_TON_ATHINON.mp3
http://www.megaupload.com/?d=ODRKSNN4
Πηγή : ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ - ΕΡΤ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΤΡΟΧΙΕΣ:ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΙ ΣΤΗ ΜΑΓΝΗΤΟΤΑΙΝΙΑ 13 (ΟΠΕΡΕΤΕΣ)Ο Βαφτιστικός

Ο Βαφτιστικός (ή Βαπτιστικός) είναι η γνωστότερη οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη και μία από τις καλύτερες ελληνικές. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιουλίου του 1918 και λέγεται ότι εγράφη σε διάστημα 40 ημερών. Η υπόθεση του έργου, που τοποθετείται χρονικά στην περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων (1912-1913) ή λίγο αργότερα, έχει περιληπτικά ως εξής: Το ζεύγος Ζαχαρούλη, που ζει στην Αθήνα, γιορτάζει τη δεύτερη επέτειο των γάμων του. Ο Ζαχαρούλης, επιστρατευμένος λόγω του πολέμου, έχει κατορθώσει να βγει βοηθητικός και να τοποθετηθεί στο τάγμα αυτοκινήτων. Συζητώντας με τους προσκεκλημένους του, ο Ζαχαρούλης διηγείται ότι η γυναίκα του (Βιβίκα), όταν ήταν ακόμα παιδί, είχε βαφτίσει κάποιον στη Λειβαδιά και πως ο βαφτιστικός της αυτός, βρίσκεται τώρα στρατιώτης στο μέτωπο. Η καινούργια στολή του Ζαχαρούλη που έρχεται από το ραφείο γίνεται αιτία ενός καυγά. Η Βιβίκα κατηγορεί τον άντρα της πως είναι δειλός, και «κουραμπιές». Το μόνο που την παρηγορεί, είναι ο βαφτιστικός της (ο Μάρκος Κορτάσης) που βρίσκεται στο μέτωπο και πολεμά σαν ήρωας. Ένας στρατιώτης παρουσιάζεται βρώμικος και αξύριστος, αυτοσυστήνεται: Μάρκος Κορτάσης, μάγειρος 4ου Λόχου, 61ου Συντάγματος, ο Κεραυνός. Η Βιβίκα ενθουσιάζεται, ο Ζαχαρούλης χάνει το κέφι του. Αργότερα μαθαίνουμε ότι αυτός που παρουσιάστηκε ως Μάρκος Κορτάσης, δεν είναι άλλος από τον Πέτρο Χαρμίδη, αρχιτέκτονα από το Αίγιο. Ο Μάρκος Κορτάσης μη ξέροντας γράμματα, έβαζε αυτόν να απαντάει στην αλληλογραφία του. Εκεί του ήρθε η σκέψη να εκμεταλλευτεί το γεγονός. Παίρνει την άδεια του Κορτάση, το βιβλιάριό του και τη φωτογραφία της νουνάς του και παρουσιάζεται ως Μάρκος Κορτάσης. Ο Χαρμίδης είναι παντρεμένος. Η Κική, παλιά φίλη της Βιβίκας από το σχολείο, έρχεται από το Αίγιο με σκοπό να παρακαλέσει τη Βιβίκα να ζητήσει από το Συνταγματάρχη θείο της άδεια για τον άντρα της. Η Κική είναι γυναίκα του Χαρμίδη. Η Κική φεύγει και ο βαφτιστικός εξομολογείται τον έρωτά του στη Βιβίκα. Την ώρα που τη φιλάει παρουσιάζεται ξαφνικά ο Συνταγματάρχης. Η Βιβίκα για να δικαιολογηθεί παρουσιάζει τον βαφτιστικό της ως άντρα της και τον Ζαχαρούλη που έρχεται σε λίγο για βαφτιστικό της. Σε λίγο φθάνει μία ορχήστρα τσιγγάνων και διασκεδάζει τους προσκεκλημένους. Όταν όλοι φεύγουν η Βιβίκα και ο βαφτιστικός της βρίσκουν ευκαιρία να χαρούν την αγάπη τους. Ο Συνταγματάρχης διηγείται στο τραπέζι ότι ερχόμενος από την Πάτρα, γνώρισε μια χαριτωμένη κυρία. Από τη συζήτηση, αποκαλύπτεται πως η κυρία του τρένου, δεν είναι άλλη από την Κική Χαρμίδη, τη φίλη της Βιβίκας. Η Κική παρακαλεί το Συνταγματάρχη να φροντίσει για την άδεια του άντρα της. Η ορχήστρα των τσιγγάνων έρχεται για να πληρωθεί και ο Συνταγματάρχης φέρνει τον υποτιθέμενο σύζυγο της Βιβίκας, να τον γνωρίσει στην Κική. Οι δύο γυναίκες λιποθυμούν και ο Ζαχαρούλης πέφτει στην αγκαλιά του Συνταγματάρχη που του έχει ανακοινώσει ότι τον παίρνει μαζί του στο μέτωπο. http://el.wikipedia.org/ Ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης (Αθήνα 1883-1950), υπήρξε δημοφιλής Έλληνας μουσικοσυνθέτης, αρχιμουσικός και ο δημιουργός της Ελληνικής Οπερέτας http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%9F%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AD%CF%84%CE%B1 Βιογραφία - Αποτίμηση του έργου του – Εργογραφία http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%8C%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82_%CE%A3%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82 Για το σινεμά: Παραγωγής: 1952 – ΑνΖερβός, Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 1952, Διάρκεια: 79΄ Χρώμα: Ασπρόμαυρη, Εισητήρια: 141.854 στην 1η προβολή (3η από 15) Σενάριο: Θεόφραστος Σακελλαρίδης (Θεατρικό – Οπερέτα : Βαφτιστικός)) Διασκευή Σεναρίου: Ανθή Ζαχαράτου, Σκηνοθεσία: Μαρία Πλυτά (Χατζηνάκου) Χορωδία, Ορχήστρα, Χορός: Ελέν Τσουκαλά και καλλιτέχνες καθώς και μουσικοί της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Τραγουδιστές: Ανθή Ζαχαράτου, Α. Πανταζινάκος, Σ. Γράψας, Ελένη ντε Ροζε, Σ. Δημητριάδου, Πέτρος Επιτροπάκης Πρωταγωνιστές: Ανθή Ζαχαράτου, Μίμης Φωτόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Λάκης Σκέλλος, Γιάννης Πρινέας, Τάκης Γαλανός, Φραγκίσκος Μανέλλης, Κάτια Λίντα, Λέλα Κατσαρού, Πέτρος Επιτροπάκης, Χάρις Καμίλη, Βάνα Βαξεβανίδου, Α. Οικονομόπουλος http://grcinema.wordpress.com/2009/01/15/%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CF%86%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%83/ Για το Ραδιόφωνο:Λέλα Ζωγράφου, Γαλάτια Αλεξοπούλου, Πέτρος Επιτροπάκης, Τάκης Τσουμπρής, Αριστείδης Πανταζινάκος, Νίκος Ζαχαρίου, η Χορωδία του Νικολάου Τσιλίφη, η Ορχήστρα του ΕΙΡ υπό τη διεύθυνση του Τότη Καραλίβανου
http://rapidshare.com/files/338915725/O_BAPTISTIKOS.mp3
Πηγή : ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ